ΟΙ ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ


ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ ΚΑΡΑΝΔΡΕΑ
Από τους πρωτοπόρους το 1930 η οικογένεια Καρανδρέα παρήγαγε κουραμπιέδες, χυλοπίτες και τραχανάδες.
Σε δύσκολες εποχές, δουλεύοντας με μεράκι τις πρώτες ύλες που υπήρχαν σε αφθονία στην περιοχή όπως τα αυγά απ την ύπαιθρο, το γάλα και το βούτυρο απ τα κοπάδια της σίτης κατάφερε να ξεχωρίσει. Έκανε γνωστά τα προϊόντα Λαμίας όχι μόνο στο πανελλήνιο αφού απέσπασε το Χρυσό Βραβείο Ποιότητας για τους κουραμπιέδες στην διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης το 1936 αλλά πραγματοποιούσε και εξαγωγές.

Διαφήμιση της εποχής 1960 πάνω στο κασελάκι πλανόδιων λούστρων.

Εργοστάσιο Ζαχαρωδών Προϊόντων Εμμανουήλ Καρανδρέα
   Βρισκόταν κοντά στο Μνημείο του Αθανασίου Διάκου, στην οδό Καλύβα-Μπακογιάννη. Το εργοστάσιο παρήγαγε  κουραμπιέδες, χυλοπίτες, τραχανάδες. λουκούμια, καραμέλες, σοκολάτες και γλυκά του κουταλιού. Αναλυτικά :
Λουκούμια: Η παραγωγή άρχιζε με το βράσιμο της ζάχαρης και των σχετικών μέσα σε γανωμένο καζάνι. Όταν φτάσει σε ορισμένη θερμοκρασία, χύνεται μέσα σε φόρμες. Μετά, από μια μέρα, κόβεται με ειδικό μαχαίρι σε μαρμάρινη πλάκα. Ποστάρονταν σε ξύλινα κιβώτια των 5 οκάδων περίπου ή πακετάρονταν σε πολυτελή κουτιά.
Ημερησίως παράγονταν 200 οκάδες λουκούμια, με αξία στην αγορά 120 και πλέον χιλιάδων δρχ. το μήνα. Τα λουκούμια διατίθονταν σε μπακάλικα, καφενεία και σε σπίτια.
Καραμελοποιία: Η βρασμένη παχύρρευστη λάβα της καραμέλας, χυνόταν σε ειδική φόρμα, όπου συγχρόνως θερμαινόταν και ζυμώνονταν  από εργάτες. Με ειδικό μηχάνημα, μετά το έκοβαν σε διάφορα σχήματα και μεγέθη.
Γλυκά του κουταλιού: Κάθε καλοκαίρι παράγονταν 5 χιλιάδες οκάδες γλυκό κεράσι και βύσσινο. Έτσι, ριχνόταν στην αγορά ποσό 15 χιλιάδων δρχ. Η ζάχαρη άχνη προερχόταν από τον Εργοστάσιο Χρήστου Βαλάρη.

Εμμανουήλ Καρανδρέας: Καταγόταν από χωριό της Ανατολικής Θράκης
Στην 11η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (του 1936) το προϊόν των Εργοστασίων Καρανδρέα πήρε χρυσό Βραβείο και έπαινο.

Η συσκευασία που πήρε την πρώτη θέση

Τον Απρίλιο του 1938, το Βιομηχανικό Κατάστημα μεταφέρθηκε σε νέα θέση, στην οδό Στυλίδος (σήμερα Όθωνος) κοντά στην Πλ. Λαού.


Μετά τον Εμμανουήλ Καρανδρέα, την επιχείρηση ανέλαβε ο γιος του Απόστολος. Το εργαστήριο και το Πρατήριο διανομής λειτούργησαν στη Ν.Α. γωνία των οδών Όθωνος και Λεβαδίτου (ισόγειο και υπόγειο). Η επιχείρηση αυτή έκλεισε τελικά το 2008-09 (δεν ενδιαφέρθηκαν πλέον τα παιδιά του) μετά από 80 περίπου χρόνια συνολικά.


Το 2007 η εταιρεία της οικογένειας Καρανδρέα εξαγοράστηκε από την εταιρεία της οικογένειας Τσιάτσου.


ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ ΜΠΟΥΣΙΟΥ

Εργαστήριο - Κατάστημα του Δημ. Μπουσίου (δεκαετία ’70)

Κουραμπιέδες Μπούσιου *[1]*

    Η μαζική παραγωγή ποιοτικών κουραμπιέδων ήταν μια ιδέα και πρωτοβουλία του  Μιχαήλ Μπουσίου. Τους παρασκεύαζε παλιότερα σε Εργαστήριο (από το 1896) και τους πουλούσε χύμα στον κόσμο. Αυτό το ποιοτικό προϊόν διαδόθηκε και άρεσε πολύ.
   Ο Δημ. Μπούσιος (1872-1964), το φθινόπωρο του 1935, δημιούργησε το Ηλεκτροκίνητο Εργοστάσιο Κουραμπιέδων *[2]*. Ήταν στην οδό Καλύβα-Μπακογιάννη, κοντά στην Πλατεία Λαού.
   Έφερε ειδικό μηχάνημα «δαρτήρα», που δέρνει το βούτυρο, το κάνει αφράτο και το απαλλάσσει από υγρά. Με ζυμωτικό μηχάνημα μείωσε το χρόνο εργασίας «πέντε ώρες αντιστοιχούν σε 5 ολόκληρα ημερομίσθια». Με μηχανήματα κατεργασίας *[3]* ζάχαρης άχνης, ελάττωσε την τιμή του προϊόντος κατά 3 δρχ. την οκά.
   Οι τεχνίτες ήταν ντυμένοι με κατάλευκες μπλούζες. Οι κουραμπιέδες μετά το φούρνο, τυλίγονταν σε μαρκαρισμένο λαδόχαρτο και πακετάρονταν από «κομψά δεσποινάρια» για να οδηγηθούν στην κατανάλωση. Παράλληλα  το προϊόν διαφημίστηκε στις εφημερίδες της εποχής.
   Έγινε το σήμα κατατεθέν του κλασσικού γλυκίσματος. Στην 11η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης του 1936, πήρε το Μέγα Βραβείο *[4]*, με χρηματικό έπαθλο 2.000 δρχ. Κατά τις εορτές, η παραγωγή δεν κάλυπτε την κατανάλωση. Κάθε μήνα, στην αγορά ερχόταν προϊόν 100 χιλιάδων δρχ.
   Το προϊόν διακινήθηκε σε όλη την Ελλάδα *[5]* και έκανε τη Λαμία σχεδόν συνώνυμη με τους κουραμπιέδες *[6]*. Παράλληλα, ο Μπούσιος διατηρούσε και Ζαχαροπλαστείο. Εκτός των Κουραμπιέδων, έφτιαχνε χυλοπίτες.

*[1]* εφ. «Η ΕΠΑΡΧΙΑ», φύλ. 1153, 6-2-1937, Λαμία.
*[2]* εφ. «Η ΕΠΑΡΧΙΑ», 23-4-1936, Λαμία.
*[3]* Τη ζάχαρη την προμηθευόταν  από το Κατάστημα Γενικού Εμπορίου των
Αφών Κονταξή, στην οδό Ρήγα Φεραίου. Έπαιρνε μισό τόνο ζάχαρη (5 σακιά
των 100 κιλών) κάθε 2ήμερο. Είχε δικό του μηχάνημα (μύλο) για να  κάνει
τη ζάχαρη άχνη.
*[4]* εφ. «Η ΕΠΑΡΧΙΑ», φ. 1147, 16-1-1937, Λαμία.
*[5]* Διαφημίστηκε και στο εξωτερικό κερδίζοντας σε εκθέσεις και διεθνή
βραβεία.
*[6]* ανταγωνιστές του Μπουσίου ή πλακατζήδες (φαρσέρ) της εποχής
εκείνης, έσβηναν από τις αφίσες στις κολόνες, ένα μέρος των γραμμάτων.
Έτσι διάβαζε κάποιος : ΚΟΥΡΑ….ΔΕΣ   ΜΠΟΥΣΙΟΥ.


ΠΗΓΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ
www.delcampe.net
amfictyon.blogspot.gr
www.tsiatsos.gr
silezukuk.tumblr.com

ΠΗΓΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ
εφ. «Η ΕΠΑΡΧΙΑ», 24-2-1937, Λαμία.
εφ. «Η ΕΠΑΡΧΙΑ», φ. 1256, 2-4-1938, Λαμία.
εφ. «Η ΕΠΑΡΧΙΑ», 2/4/1938, Λαμία.
amfictyon.blogspot.gr
www.tsiatsos.gr

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΘΕΜΑΤΟΣ kaliterilamia.gr
Share on Google Plus

Σχετικά με Καλύτερη Λαμία

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου