ΤΟ ''ΑΓΝΩΣΤΟ'' ΚΕΝΟΤΑΦΙΟ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΔΙΑΚΟΥ ΣΤΗ ΛΑΜΙΑ


Επί της οδού Καλύβα Μπακογιάννη της πόλεως Λαμίας μεταξύ της πλατείας Λαού  καί της οδού Ροζάκη Αγγελή αριστερά καθώς κατευθύνεται κανείς πρός τήν οδό Ροζάκη ευρίσκεται εντός μικρού οικοπεδικού χώρου τό ηρώο - κενοτάφιο του ήρωος της Αλαμάνας Αθανασίου Διάκου στό σημείο ακριβώς όπου έγινε το μαρτύριό του.


Τό έτος 1886 μέ πρόταση του Ταγματάρχου Ρούβαλη καί αργότερα (1889) μέ ενέργειες του Δημάρχου Λαμιέων Σκληβανιώτου κατεσκευάσθη τό κενοτάφιο αυτό εις ανάμνησιν της τραγικής θυσίας του Αθανασίου Διάκου. 



Είναι ένας Γολγοθάς, δηλαδή συσσώρευση μεγάλων λίθων πού έχει στην κορυφή του μαρμάρινο Σταυρό τον οποίο περιβάλλουν φύλλα δάφνης. Στην πρόσοψη του Γολγοθά υπάρχει η επιγραφή:


"Ουτος ο τόπος ενθα τήν 23ην Απριλίου 1821 υπό των Τούρκων ανασκολοπισθείς εμαρτύρησε υπέρ Πίστεως καί Ελευθερίας ο Αθανάσιος Διάκος.


Σέ άλλη πλάκα πού τοποθετήθηκε τό 1930 μέ τήν συμπλήρωση 100 χρόνων ελεύθερης Λαμίας, ο ποιητής Κωστής Παλαμάς έγραψε τούς ακόλουθους στίχους:

"Καί των ηρώων καύχημα στήν δόξα του Κυρίου Θανάση Διάκο σ΄ εφερεν ο δαρμός του μαρτυρίου, καί ενω σο`υ σπάραζε κακή φωτιά τό τίμιο σωμα τραγούδι αγγελικό φιλί σου μύρωνε τό στόμα.
Πίσω ακριβώς από το μνημείο επί υψηλού τοίχου εντός κόγχης υπάρχει η προτομή του Αθανασίου Διάκου. Επίσης η είσοδος είναι μαρμάρινη μέ δύο πυρσούς σέ κάθε κολώνα λεπτής τέχνης.
Μεγάλης ιστορικής καί Εθνικής αξίας είναι και ο ανδριάντας του Αθανασίου Διάκου πού στήθηκε στήν πλατεία Διάκου τό έτος 1903 και είναι έργο του καλλιτέχνη Γιάννη Καρακατσάνη.


Πρόκειται για το μνημείο-κενοτάφιο που ο Δήμος Λαμιέων αφιέρωσε το 1889 στον Αθανάσιο Διάκο, μια από τις πιο συγκλονιστικές μορφές του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων. Μεγάλοι λίθοι σχηματίζουν έναν μικρό τύμβο, στην κορυφή του οποίου είναι τοποθετημένος ένας μαρμάρινος σταυρός, στολισμένος με φύλλα δάφνης. Πίσω από το μνημείο υπάρχει και η προτομή του ήρωα.





Ο Αθανάσιος Διάκος επέλεξε να υπερασπιστεί τη γέφυρα της Αλαμάνας, έτσι, στις 22 Απριλίου του 1821, με 48 άντρες έδωσε μια απελπισμένη, σώμα με σώμα, μάχη. Άλλωστε, η επανάσταση στη Ρούμελη είχε ήδη ξεσπάσει και η Λιβαδειά, ελεύθερη πια, είχε σηκώσει την ελληνική σημαία στο κάστρο της, στις 4 Απριλίου του 1821. Η επιλογή του αυτή εμψύχωνε κι άλλους Έλληνες στον αγώνα για την εθνική απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό και έδινε χρόνο στους εξεγερμένους Έλληνες της Τριπολιτσάς, εμποδίζοντας την ενίσχυση των Τούρκων της Πελοποννήσου, με επιπλέον στρατιωτικές δυνάμεις. Εναντίον των εξεγερμένων της Ρούμελης, είχαν καταφτάσει ο Ομέρ-Βρυώνης και ο Κιοσέ-Μεχμέτ, επικεφαλής 8.000 πεζών και 900 ιππέων Τούρκων, με διαταγή να καταπνίξουν την επανάσταση στη Ρούμελη και στη συνέχεια να προχωρήσουν στην Πελοπόννησο, για να καταστείλουν την επανάσταση στην Τριπολιτσά. Αν και ο Διάκος αγωνίστηκε ηρωικά μέχρι τέλους, έπεσε στα χέρια των Τούρκων, αφού όπως προαναφέρθηκε τέτοιες πολεμικές αναμετρήσεις είχαν προδιαγεγραμμένη έκβαση. Οι Τούρκοι του έταξαν τιμές και αξιώματα, εάν απαρνούνταν τον αγώνα και προσχωρούσε στο τουρκικό στρατόπεδο. Ο Διάκος αρνήθηκε, απαντώντας με την ιστορική φράση : «Εγώ Γραικός γεννήθηκα, Γραικός θε να πεθάνω» και οι Τούρκοι τον θανάτωσαν με μαρτυρικό τρόπο, παλουκώνοντάς τον, ζωντανό.

ΠΗΓΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ
culture.lamia.gr
www.2steps.gr

ΠΗΓΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ
www.lamia-city.gr
culture.lamia.gr

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΘΕΜΑΤΟΣ kaliterilamia.gr

Share on Google Plus

Σχετικά με Καλύτερη Λαμία

0 σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου