Οικόπεδα με δόσεις




οικόπεδα Ακρόπολις 3-1-1940

1940
Η ανάγκη των ανθρώπων ν’ αποκτήσουν «ένα κεραμίδι για να βάλουν από κάτω το κεφάλι τους» έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους επιτήδειους. Στήθηκαν μεγάλες επιχειρήσεις που αγόραζαν ή καταπατούσαν κομμάτια γης κοντά στην Αθήνα ή κοντά σε χωριά της Αθήνας ή ακόμα και σε έρημες περιοχές· τα χώριζαν σε όσο γινόταν περισσότερα τμήματα, τα βάφτιζαν οικόπεδα και τα πούλαγαν με μηνιαίες δόσεις.


1954 και 1964
Το τρεχούμενο νερό, οι ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι, οι πλατείες και οι λεωφόροι, το σχολείο, η τακτική συγκοινωνία και ο ηλεκροφωτισμός θα παραμείνουν «υπό μελέτην».

Οι πελάτες ήταν άνθρωποι του μεροκάματου, που ονειρεύονταν ένα κομμάτι γης δικό τους για να χτίσουν ένα σπίτι που να τους ανήκει και να γλιτώσουν από τα ανήλιαγα και μουχλιασμένα υπόγεια, τον βραχνά του ενοικίου και τον φόβο του κλητήρα και της έξωσης.
Οι επιχειρήσεις «οικόπεδα με δόσεις» ήταν άριστα οργανωμένες. Αγόραζαν με το στρέμμα και πούλαγαν με τον πήχη. Με τους πελάτες υπέγραφαν προσύμφωνα. Τα τελικά συμβόλαια υπογράφονταν μόνον αφού είχε εξοφληθεί η τελευταία δόση. Μέχρι τότε την κυριότητα την κρατούσε η επιχείρηση. Όπως είπαμε η επιχείρηση αγόραζε με το στρέμμα και πούλαγε με τον πήχη, οπότε έβγαζε χρήμα με ουρά από τη μεγάλη διαφορά της τιμής αγοράς με την τιμή της πώλησης.

Οικόπεδα Κωνσταντάρα ΕΜΠΡΟΣ 14-11-1964

Με μια πεντάρα στου Κωνσταντάρα, 1964
Τα κέρδη της επιχείρησης απογειώνονταν, όταν χτίζονταν τα δυο τρία πρώτα σπίτια. Αυτό σήμαινε ότι είχε αρχίσει να σχηματίζεται συνοικισμός και τότε οι τιμές των οικοπέδων διπλασιάζονταν. Μερικοί πονηροί, μάλιστα, είχαν φτιάξει μακέτες των φανταστικών συνοικισμών, που έδειχναν δημόσια καταστήματα, ασφαλτοστρωμένους δρόμους, πάρκα και πλατείες. Ο αγοραστής, που δεν ήξερε ότι αυτά θα έμεναν για πάντα στη σφαίρα της φαντασίας, ευλογούσε την τύχη του.

Προάστια Αγγελοπούλου ΕΜΠΡΟΣ 19-12-1964

1964
Τι μπορούσε να χτίσει ο αγοραστής στο κομμάτι γης που αγόρασε; Νόμιμα δεν μπορούσε να χτίσει τίποτα, γιατί τα «οικόπεδα» ήταν εκτός ρυμοτομικού σχεδίου. Μόλις άρχιζε χτίσιμο, εμφανιζόταν κάποιο συνεργείο της πολεοδομίας, που γκρέμιζε ό,τι είχε χτιστεί και το όνειρο ναυαγούσε. Η μόνη λύση που είχε ήταν να χτίσει το σπίτι μέσα σε μια νύχτα. Νύχτα ερχόταν το φορτηγό με το χαλίκι, την άμμο, το τσιμέντο, τα τούβλα, τους τσιμεντόλιθους… Νύχτα δούλευαν με πυρετώδη ρυθμό ο αγοραστής, ο μάστορας, μερικοί συγγενείς και φίλοι. Το πρωί το σπίτι ήταν έτοιμο. Η πολεοδομία δύσκολα γκρέμιζε ένα τελειωμένο σπίτι.
Έτσι άρχισαν να ξεφυτρώνουν μονοκάμαρες κατοικίες και σπιτάκια του τύπου δυο καμαρούλες-κουζινίτσα-και-αποχωρητήριο-στην-αυλή, που στέγαζαν όνειρα, ελπίδες, βιοπάλη, μόχθο και οικογένειες, που ζούσαν ο ένας πάνω στον άλλον, μέσα σε λίγα τετραγωνικά. Τέτοια σπίτια αποτελούσαν την προίκα φτωχών κοριτσιών, γιατί χωρίς προίκα στεφάνι δεν έμπαινε.
Δημιουργήθηκαν γύρω από την Αθήνα των δύο εκατομμυρίων κατοίκων καινούργιοι συνοικισμοί με σπίτια σπαρμένα εδώ κι εκεί, χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς δρόμους, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς ύδρευση, χωρίς αποχέτευση. Συνοικισμοί όπου έφτανε κανείς ύστερα από κάμποσο ποδαρόδρομο και αφού είχε αλλάξει δύο ή τρία λεωφορεία. Συνοικισμοί που τους θέριζαν οι αρρώστιες, που τους έπαιρνε ο αέρας και τους πλημμύριζε η βροχή. Έτσι μπαζώθηκαν ρέματα με καταστροφικές συνέπειες μια δυο γενιές αργότερα.
Το κράτος έλαμπε δια της αδιαφορίας του. Καμία προστασία από τους αετονύχηδες που οικοπεδοποίησαν την Αττική. Πλήρης η απουσία κοινωνικής πολιτικής.

Μπουρνάζι Ελευθερία 18-1-1957

1957
Τον Νοέμβριο του 1961 η τρομακτική θεομηνία που ξέσπασε τη νύχτα, βύθισε στο πένθος και τη δυστυχία τις φτωχές συνοικίες: Περιστέρι, Μπουρνάζι, Αιγάλεω, Σεπόλια, Λιόσια, Τζιτζιφιές, Νέα Σφαγεία, Ρέντης, Μοσχάτο… Το φράγμα έσπασε και το ποτάμι ξεχείλισε. Το νερό ασυγκράτητο ξεθεμέλιωσε σπίτια και παρέσυρε ανθρώπους, οικοσκευές και ζώα. Το πρωί λάσπη και οδυρμός. Τα οικόπεδα ευκαιρίας στο Μπουρνάζι της παραπάνω διαφήμισης και ό,τι είχε χτιστεί πάνω τους τα κατάπιε η λάσπη.

08-11-1961_Μίνως Αργυράκης_Μπουρνάζι



from Πίσω στα παλιά https://ift.tt/2Lhsfca
via IFTTT
Από το Blogger.