Οι δύο εξαδέλφες Πράτσικα και Ματέϋ

ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΜΑΤΕΥ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ ΤΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ, ΑΘΗΝΑ 1938. Η ΠΟΛΥΞΕΝΗ ΧΟΡΕΥΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ (ΠΡΩΤΗ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ).
Δυο κυρίες μονοπωλούν τη χορευτική δραστηριότητα της δεκαετίας. Στην Ελλάδα, μετά την Κούλα Πράτσικα θα επιστρέψει και η εξαδέλφη της Πολυξένη Ματέυ, ικανή μουσικός. Αν η Πολυξένη είχε ήδη ερμηνεύσει το Κοντσέρτο για βιολί, πιάνο και ορχήστρα του Σκαλκώτα στο Βερολίνο, στην Αθήνα εμφανίζεται ως σολίστ στο 2ο Κοντσέρτο του Λιστ. Οι δυο εξαδέλφες θα συνεργαστούν στη Σχολή της πρώτης· η Πολυξένη διδάσκει μουσική και ρυθμική αγωγή, η Κούλα καταπιάνεται ακόμη αδέξια, με το λόγο, την κίνηση, τη μουσική. Η μετέπειτα Θεία Κούλα βάζει τα θεμέλια της ιδιωτικής της κατοικίας και σχολής στην οδό Ομήρου 55. Το οίκημα της, το οποίο ανέλαβε ο Γ. Κοντολέων (κτίστηκε το διάστημα 1932-34), γράφει χορο-ιστορία. Το 1937 οργανώνεται η πρώτη Επαγγελματική Σχολή Ορχηστικής με τετραετή φοίτηση και επτάωρη ημερήσια διδασκαλία. Σύντομα θα δημιουργηθεί και η χορευτική ομάδα που θα πραγματοποιεί εμφανίσεις, επιδείξεις και παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεταξύ άλλων στον κήπο των Ανακτόρων της Α.Β.Υ. του Διαδόχου στο Ψυχικό, στους 4 εορτασμούς της 4ης Αυγούστου, στη Χαρά του Παιδιού με συμμετοχή 3.000 παιδιών των συνοικισμών της περιοχής Πρωτευούσης. Ακόμη, για πρώτη φορά, το Ωδείο Ηρώδου Αττικού προσφέρεται σε ορχηστική παράσταση, εκείνη της Ομάδας της Κούλας Πράτσικα. Η οποία και διορίζεται και στη Σχολή του Βασιλικού θεάτρου να διδάξει τους μαθητές δέκα ολόκληρα χρόνια: Μιράντα, Βασούλα (Μανωλίδου), Μελίνα, Χατζηαργύρη, Χορν, Λυγίζος. Στη δική της σχολή; Μαρία Χορς, Μαρία Κυνηγού, Ζουζού Νικολούδη, Αλέκα Κατσέλη….
ΠΟΛΥΞΕΝΗ ΜΑΤΕΥ-ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ
Ας θυμηθούμε εδώ ότι έχουν αρχίσει -μετά τις Δελφικές Εορτές - οι αναβιώσεις τραγωδιών από το Βασιλικό Θέατρο. Απαιτείται Χορός - άρα και χορογραφία. Επιστρέφοντας από το εξωτερικό (Γερμανία, Γαλλία), οι Άγγελος Γριμάνης και Λεωνίδας Βάκουλης προσλαμβάνονται στο Βασιλικό θέατρο και ο Γριμάνης χορογραφεί τον Αρχοντοχωριάτη του Μολιέρου. Μαζί τους η Λουκία και η Τατιάνα Βαρούτη. Με την απόσχιση της Λυρικής Σκηνής του Βασιλικού Θεάτρου από το γενικότερο πλαίσιο του και τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ο έντεχνος κλασικός χορός θα βρει στέγη στα Ολύμπια, το θέατρο της οδού Ακαδημίας.

Αυτή είναι η δεκαετία που η Πολυξένη Ματέυ θα γνωρίσει τον Καρλ Ορφ -γνωριμία που θα παίξει ρόλο στη μετέπειτα διδασκαλία του συστήματος που έχει την ονομασία του στην Ελλάδα- και θα πάρει τα διπλώματα της Γυμναστικής και Ρυθμικής στη Γερμανία, Η ομάδα της Πράτσικα θα οργανώσει και καθιερώσει την Τελετή για το άναμμα της Φλόγας στην ιερά Άλτις της Ολυμπίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου (1936). Αγώνες που η Πολυξένη παρακολουθεί και αργότερα δίνει διάλεξη στον Παρνασσό με θέμα Οι Ολυμπιακοί Αγώνες και η Γυναίκα. Ακόμη, χορογραφεί τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Δ. Ροντήρη, μουσική Δ. Μητρόπουλου και πρωταγωνιστές το ζεύγος Παξινού-Μινωτής. Η χορογραφία δημιουργεί σκάνδαλο, καθώς η είσοδος του Χορού σε 3/4 με αργά τροχαϊκά βήματα θύμισε στον Τύπο άλλα πράγματα. Αίσχος, αίσχος, τσάμικος κάτω από την Ακρόπολη! Τώρα χτίζεται και το οίκημα στην οδού Δημοχάρους 27, σε στυλ Μπαουχάους, που στεγάζει την οικογένεια Ματέυ, αλλά και τη Σχολή Ρυθμικής Γυμναστικής Πολυξένης Ματέυ-Ρουσοπούλου. Δημιουργείται χορευτική ομάδα και δίνονται διάφορες παραστάσεις-επιδείξεις. Τα συστήματα και τα ιδιώματα που ακολουθούνται, ακόμη και από μια αλλοδαπή δασκάλα εγκατεστημένη στην Αθήνα, την κ. Ζορντάν, θα είναι στα πρότυπα δυο μεγάλων κυριών του Γερμανοαυστριακού εξπρεσιονισμού, εισηγητριών του αποκαλουμένου εκφραστικού χορού, της Μαίρης Βίγκμαν και της Ροζαλίας Χλάντεκ. Έτσι, δημιουργήθηκε η σχολή μοντέρνου χορού στην Ελλάδα.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΡΙΚΑΚΗΣ «Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ 20ο ΑΙΩΝΑ 1930-1940» ΕΚΔΟΣΗ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» 1999


from ανεμουριον https://ift.tt/30HNg6b
via IFTTT
Από το Blogger.