ΜΑ ΤΩΡΑ, ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΤΕ, ΓΛΥΚΟΛΑΛΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΕΣ ΜΟΥΣΕΣ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑ (ΗΣΙΟΔΟΣ – ΘΕΟΓΟΝΙΑ)

Χαίρετε τώρα εσείς που τα Ολύμπια δώματα κατέχετε,
οι νήσοι, οι στεριές κι ο αλμυρός ανάμεσά σας πόντος.
Τώρα, γλυκόλαλες Ολυμπιάδες Μούσες, του Δία κόρες
που την αιγίδα του βαστά, των θεαινών το γένος τραγουδήστε,
αυτών που πλάι σε άντρες πλαγιάσανε θνητούς αθάνατες
και γέννησαν παιδιά που ᾽μοιαζαν στους θεούς.
ΗΣΙΟΔΟΣ - ΘΕΟΓΟΝΙΑ

Στον Κάδμο η Αρμονία, η θυγατέρα της χρυσής της Αφροδίτης, γέννησε την Ινώ, την Σεμέλη, την Αγαύη με τα ωραία μάγουλα, την Αυτονόη, που ο βαθυχαίτης ο Αρισταίος την παντρεύτηκε, γέννησε και τον Πολύδωρο στην Θήβα που ωραία την στεφανώνουν κάστρα.
Η Καλλιρόη, του Ωκεανού η κόρη, με τον Χρυσάορα τον γενναιόψυχο σαν έσμιξε, με της πολύχρυσης της Αφροδίτης την αγάπη, γέννησε γιο που ήτανε απ᾽ όλους τους θνητούς ο κραταιότερος, τον Γηρυόνη, που ο δυνατός ο Ηρακλής τον σκότωσε, για τα στριφτόποδα τα βόδια στην Ερύθεια που τα νερά την ζώνουν.
Στον Τιθωνό η Ηώ τού γέννησε τον χαλκοντυμένο Μέμνονα, των Αιθιόπων βασιλιά, μα και τον άνακτα Ημαθίωνα.
Στον Κέφαλο γέννησε γιο λαμπρό, τον δυνατό Φαέθοντα, άντρα που έμοιαζε με τους θεούς.
Αυτόν, σαν είχε ακόμα φρέσκο το απαλό λουλούδι της ξακουστής της νιότης, ένα παιδί με σκέψεις τρυφερές, η Αφροδίτη που αγαπάει τα χαμόγελα τον σήκωσε αναρπάζοντάς τον και στα βάθη των πανίερων των ναών της φύλακα τον έκανε, δαίμονα θείο.
Την κόρη του Αιήτη, του θεόθρεφτου του βασιλιά, ο γιος του Αίσονα με των αιώνιων θεών τη βούληση την πήρε απ᾽ τον Αιήτη, αφού επιτέλεσε άθλους πολυστέναχτους, που άφθονους τους διέταξε ο υπερόπτης μέγας βασιλιάς, ο υβριστής Πελίας, ο ανόσιος κακούργος.
Αυτούς αφού ολοκλήρωσε στην Ιωλκό κατέφτασε, αφού πολλά υπέφερε, πάνω σε πλοίο φέρνοντας την κόρη που ᾽χε ζωηρά τα μάτια, ο γιος του Αίσονα, και θαλερή την έκανε ομόκλινή του.
Κι εκείνη, δαμασμένη απ᾽ τον Ιάσονα, τον ηγεμόνα του λαού, γέννησε γιο το Μήδειο που πάνω στα βουνά ο Χείρων τον ανέθρεψε, ο γιος της Φιλύρας.
Και του μεγάλου Δία το σχέδιο εκπληρωνόταν.
Κι από τις κόρες του Νηρέα, του θαλάσσιου γέροντα, η Ψαμάθη τον Φώκο γέννησε, η ευγενέστερη απ᾽ τις θεές, από τον έρωτα του Αιακού, με τη βοήθεια της χρυσής της Αφροδίτης.
Κι η θεά η Θέτιδα με τ᾽ ασημένια πόδια, απ᾽ τον Πηλέα νικημένη, τον Αχιλλέα του γέννησε το λεοντόκαρδο που των ανδρών τις φάλαγγες τις σπάει.
Και η Κυθέρεια Αφροδίτη με τα ωραία στεφάνια γέννησε τον Αινεία, σαν έσμιξε με τον ήρωα Αγχίση σ᾽ αγάπη εράσμια πάνω στις κορυφές της Ίδης της πολύπτυχης, της ανεμοδαρμένης.
Και η Κίρκη, η κόρη του Ήλιου, του γιου του Υπερίονα, από τον έρωτα του καρτερόψυχου Οδυσσέα, τον Άγριο και τον Λατίνο γέννησε, τον άψογο και δυνατό. [Γέννησε και τον Τηλέγονο με τη βοήθεια της χρυσής της Αφροδίτης.] Κι εκείνοι πολύ μακριά, στο μυχό των ιερών νησιών, σ᾽ όλους τους ξακουστούς τους Τυρρηνούς βασίλευαν.
Και η Καλυψώ, η ευγενέστερη απ᾽ τις θεές, στον Οδυσσέα το Ναυσίθοο του γέννησε και το Ναυσίνοο, σαν έσμιξε μαζί του σ᾽ εράσμιο έρωτα.
Αυτές είναι οι αθάνατες που με θνητούς ανθρώπους πλάγιασαν και γέννησαν παιδιά όμοια με τους θεούς.
Μα τώρα των γυναικών το γένος τραγουδήστε, γλυκόλαλες Ολυμπιάδες Μούσες, κόρες του Δία που την αιγίδα του βαστά.
ΗΣΙΟΔΟΣ - ΘΕΟΓΟΝΙΑ (975-1022)
(απόδοσις: Στ. Γκιργκένης)
http://www.greek-language.gr/
-----------------------------


from ΕΝΝΕΑ ΕΤΗ ΦΩΤΟΣ https://ift.tt/34xGmVd
via IFTTT
Από το Blogger.