JUAN MANUEL DE PRADA : ΤΟ ΑΙΔΟΙΟ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΙΝΕΖΩΝ

Οι Φιλιππινέζες μπαίνουν στα σπίτια μας ως ασήμαντες υπηρετριούλες και καταλήγουν να κυβερνάνε τις μοίρες μας. Είναι κοπέλες εργατικές, μελίρρυτες, πιστές στο σκουφάκι και την ποδιά, που μας σκλαβώνουν με το χαμόγελο τους που θυμίζει γκέισα, και τα φρύδια τους, λεπτά σαν σκουληκάκια. Την πρώτη φορά που τις τσακώνουμε σκυμμένες, να γυαλίζουν το παρκέ ή να σκουπίζουν τα χνούδια που μαζεύονται κάτω απ' τα κρεβάτια, δεν μπορούμε ν' αντισταθούμε στην πανοραμική θέα της κιλότας τους, στον ασιατικό παγκόσμιο χάρτη των μηρών τους, και τους δίνουμε ένα μπατσάκι που κάνει εκείνες να κοκκινίσουν από ντροπή κι εμάς να νιώσουμε ενοχές, ως φεουδάρχες με απόλυτη εξουσία στους υποτακτικούς τους. Τη δεύτερη φορά όμως δεν περιοριζόμαστε πια να υποπέσουμε στο ίδιο ολίσθημα (αμελητέο, στο κάτω κάτω της γραφής), παρά, υπερπηδώντας τα σύνορα ανάμεσα σε φυλές και κοινωνικές τάξεις, τις κάνουμε δικές μας πάνω στο παρκέ (ή εν πάση περιπτώσει πάνω στο χνούδι που μαζεύεται κάτω απ' τα κρεβάτια, το οποίο κάνει τη συνεύρεση πιο άνετη) και είμαστε πια εσαεί αιχμάλωτοι της ερωτικής τους σοφίας. Το αιδοίο των Φιλιππινέζων, φίνο και στυλιζαρισμένο σαν αλαβάστρινο βάζο, είναι ένα αιδοίο παιδικό, σαστισμένο από τους ίδιους του τους οργασμούς, σχεδόν αδιαπέραστο, που πάνω του ορμάμε ξανά και ξανά, με τη μονοτονία αυτού που φοράει ένα ρούχο που του 'ρχεται στενό. Το αιδοίο των Φιλιππινέζων, αυτό το μπιμπελό από ρόδινη πορσελάνη, μας πληγώνει λίγο τη βάλανο, γεγονός το οποίο προσεγγίζει ο πρωκτικός σφιγκτήρας των Αφρικανίδων, που είναι ένας σφιγκτήρας λιγότερο ελαστικός απ' ό,τι στις Ευρωπαίες (αλλά για πισινούς θα μιλήσω σε άλλο βιβλίο, για να τ' αρπάξω από δυο μεριές). Το αιδοίο των Φιλιππινέζων υπηρετριών μας γίνεται έμμονη ιδέα, μας θαμπώνει και μας αιφνιδιάζει, όπως ακριβώς μας θαμπώνουν, μας γίνονται έμμονη ιδέα και μας αιφνιδιάζουν τα χέρια τους, χέρια νυμφίδιου, τα πεταχτά τους ζυγωματικά κι αυτό το στόμα που αλέθει τις λέξεις προτού τις ξεστομίσει, αυτό το φιλιππινέζικο στοματάκι που μοιάζει μ' ένα επιπλέον αιδοίο.

Τις ερωτευόμαστε τις Φιλιππινέζες υπηρέτριες, τις απαλλάσσουμε απ' το σκουφάκι, τις παντρευόμαστε, κι έπειτα εκείνες μας παρατάνε για κάποιον συνταξιούχο υπουργό ή κανέναν αοιδό που τραγουδάει γελοίες μπαλάντες. Οι αχάριστες!

JUAN MANUEL DE PRADA 
«ΑΙΔΟΙΑ! - 54 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ 54 ΑΙΔΟΙΑ» 
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ» 
ΑΘΗΝΑ
1999


from ανεμουριον https://ift.tt/2HCTwad
via IFTTT
Από το Blogger.