Ορισμένες σκέψεις με αφορμή την πρόσφατη ψήφιση του Κανονισμού Πρασίνου στο Δημοτικό Συμβούλιο Λαμίας

Συνήθως οι Κανονισμοί είναι αντιγραφές και συρραφές από άλλους κανονισμούς και σε γενικές γραμμές τα περιλαμβάνουν όλα. Σε γενικές γραμμές επαναλαμβάνω. Το θέμα είναι ο Κανονισμός Πρασίνου να είναι ουσιαστικός και να απαντάει στα ζητήματα του σεβασμού των δέντρων, στη λειτουργία των πάρκων, των ελεύθερων χώρων πρασίνου σε κάθε γειτονιά, στη λειτουργία του αστικού και του περιαστικού πρασίνου σύμφωνα με τις ανάγκες των δημοτών σήμερα. Ό, τι παρεμβάσεις γίνονται, να γίνονται σύμφωνα με το νόμο και την επιστήμη και όχι πρόχειρα και χωρίς επίβλεψη.

Δεν θα είχα ενστάσεις σε έναν Κανονισμό Πρασίνου, που θα έλεγε, για παράδειγμα, ότι σε όλα τα έργα που γίνονται μέσα στην πόλη, πεζοδρόμια, πλατείες, αναπλάσεις κλπ, το ποσοστό του πρασίνου θα είναι τόσο... ξέρω γω 20%. Στόχος μας πρέπει να είναι, με βάση και τα μέτρα και τους στόχους για την Κλιματική Αλλαγή, σιγά σιγά η πόλη να αποκτάει περισσότερο χώμα, να ξηλώνεται τσιμέντο κι αυτό να γίνει με μελέτη. Άρα μελετάμε την πόλη. Αν, γα παράδειγμα, η Λαμία έχει 2τμ πράσινο ανά κάτοικο κι εμείς θέλουμε να το κάνουμε 5τμ σε βάθος χρόνου μιας 5ετίας, πώς θα γίνει αυτό;

Όλα αυτά που είναι στον Κανονισμό, όσο καλά και αν ακούγονται ή γράφονται, πάσχουν στην εφαρμογή και στη σωστή εποπτεία. Όταν οι υπηρεσίες πρασίνου είναι υποστελεχωμένες, όταν όλα γίνονται με εργολαβίες χωρίς επίβλεψη, όταν η Λαμία είναι μόνο το κέντρο, τότε αυτά καταντάνε προβληματικά και αναποτελεσματικά.

Και μια επισήμανση, που δεν θα σταματήσω να την επαναλαμβάνω. Τις εισηγήσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο τις κάνουν οι Επιτροπές του Δημοτικού Συμβουλίου και όχι ο αρμόδιος αντιδήμαρχος. Ο Κανονισμός θα έπρεπε να συζητηθεί στην Επιτροπή Περιβάλλοντος ή Πρασίνου του Δημοτικού Συμβουλίου, που πρέπει να συγκροτείται από ειδικούς και όχι στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής. Και οι Επιτροπές του Δημοτικού Συμβουλίου δεν είναι μόνο τρεις. Σε βασικά ζητήματα, όπως ένας Κανονισμός, που δεν αλλάζει κάθε τρεις και λίγο, πρέπει να προηγείται η ουσιαστική διαβούλευση, ακόμα και με τους αρμόδιους φορείς. Εάν δεν είναι εφικτό, γιατί δεν το επιτρέπει ο COVID, περιμένουμε. Δεν είναι επείγον να περάσουν όλα τώρα που έχουμε τον κορωνοιό. Εκτός κι αν θέλουμε να επιμείνουμε στο δημαρχοκεντρικό σύστημα λειτουργίας του Δήμου.

Χωρίς μια ουσιαστική συζήτηση, χωρίς μια ολοκληρωμένη παράθεση των πραγματικών στοιχείων του πρασίνου στην πόλη, χωρίς στόχους για το πού θέλουμε να βοηθήσει ο Κανονισμός, ποιές είναι οι παρατηρήσεις των δημοτών, πού πάσχει η Λαμία, ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες, ποια τα άμεσα και τα μακροπρόθεσμα μέτρα εφαρμογής του για να έχουμε αποτελέσματα, καταντάει ένα χαρτί κενό περιεχομένου. Δεν είναι τα πρόστιμα, που πρέπει να κυριαρχούν, όπως συνήθως διαβάζουμε στους Κανονισμούς, που σημαίνει καταστολή και που αναδεικνύονται μόνο οι ευθύνες του δημότη. Οι ευθύνες της Δημοτικής Αρχής πού είναι; Ποιος ενέκρινε για παράδειγμα την κοπή των δέντρων στην Πλατεία Πάρκου; ποιος πήρε την ευθύνη; ο μελετητής; οι επιτροπές του Δήμου; το Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής; Πότε ρωτήθηκε ο δημότης τί πλατεία θέλει, τι είδους δέντρα και πόσο πράσινο;

Δεν ξέρω αν και πώς αυτά θα μπορούσαν να περιληφθούν σε έναν Κανονισμό, αλλά όμως αυτή είναι η ουσία. Στόχοι, μελέτες, χρονοδιαγράμματα, προτεραιότητες, εποπτεία και έλεγχος με την ουσιαστική συμμετοχή του δημότη. Και όχι να πιάσουμε τον δήθεν παράνομο, που θα κόψει ένα δέντρο, όταν ο πρώτος που παρανομεί είναι η δημοτική αρχή…

Λαμία, 30.3.2021

Στέφανος Σταμέλλος

Από το Blogger.