-->

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΘΕΟΤΟΚΙΟΥ - Γ - ΑΡΤΗΣ

Στα θεμέλια παλαιότερου ναού, κατά τις ενδείξεις ίου Μου αιώνα, το έτος 1793 ο αρματολός Κων. Πουλάς (διορισμένος από τον Αλή πασά καπετάνιος των Τζουμέρκων) έκτισε ναό αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Οι κάτοικοι της περιοχής το ναό αυτό και το Μοναστήρι ονομάζουν Θεοτοκίο. Το 1680, κατά τις πηγές, ήταν μετόχιο της Μονής Τσερκίσιας (σημερινού Κλειστού). Στην ανάδειξη του Θεοτοκίου σημαντική υπήρξε η συμβολή των ηγουμένων του Παγκρατίου (1770), Μακαρίου (1793), Γαβριήλ (1874) και Γενναδίου (1910-30). Ο πρώτος καλλώπισε και πλούτισε τη Μονή με κτήματα που αγόρασε από Οθωμανούς. Ο δεύτερος συνετέλεσε στην ανέγερση του καθολικού με τη συνδρομή του Κων. Πουλή (1793). Ο τρίτος επίσκεύασε τα κελλιά και ανακαίνισε εκ θεμελίων το ναό που είχε πυρποληθεί το 1821 και ίο 1854 και ο Γεννάδιος πλούτισε το Μοναστήρι με αξιόλογη βιβλιοθήκη. Το Θεοτοκίο υπήρξε στην περίοδο της τουρκοκρατίας σημαντικός σταθμός και κέντρο κοινωνικής προσφοράς προς τους κατοίκους της περιοχής: ενίσχυε πτωχούς, τροφοδοτούσε ορφανά, μάθαινε στα παιδιά γράμματα Αρκετοί νέοι από το Πέτα μορφώθηκαν στο Μοναστήρι και κατέλαβαν σπουδαίες θέσεις, βοηθώντας μ' αυτό τον τρόπο την Πατρίδα. Μετά την Κατοχή (1944) το Μοναστήρι ερήμωνε χωρίς μοναχούς. Για κάποια χρόνια διέμενε σ' αυτό ο μετέπειτα Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της μητροπόλεως Αθανάσιος,

ώσπου το 1978 μετατράπηκε σε γυναικείο και εγκαταστάθηκε ο' αυτό ολιγομελής αδελφότητα μοναζουσών. Κτίσθηκαν και άλλα κελλιά, οργανώθηκε, καλλωπίστηκε, άνοιξε τις πύλες του σε πολυάριθμους προσκυνητές. Το καθολικό είναι μονόκλιτη θολωτή βασιλική με τρούλλο. Το κωδωνοστάσιο ενσωματωμένο, πάνω απ' την κυρία είσοδο του ναού, ενώ την απλή τοιχοποιία ομορφαίνει οδοντωτή ταινία «που περιτρέχει όλα τα γείσα της στέγης». Στο ναό φυλάσσονται μερικά από τα λίγα 
διασωθέντα πολύτιμα παλαιό κειμήλια: Χρυσοκέντητος επιτάφιος, έργο του 1643, που άρπαζαν ως Λάφυρο Τουρκαλβανοί από μονή κοντά στη Δημητσάνα και τον πούλησαν σε Αρτινούς, δύο επίχρυσες Λειψανοθήκες με Λείψανα των αγίων Τρύφωνος, Παντελεήμονος και των Δισμυρίων η μία (του έτους 1738) και των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, Παρασκευής, Ιωάννου του Ελεήμονος και Θεοδώρου του Στρατηλάτου, η άλλη. Επίσης: ένα πανόδετο Ευαγγέλιο με κόκκινο βελούδο καλυμμένο με ανάγλυφες παραστάσεις εκδόσεως Βενετίας του 1833, ένας σταυρός αγιασμού επίχρυσος, Δισκοπότηρο επίχρυσο του 1833 κ.ά. Γύρω από το καθολικό υπάρχουν τα κελλιά, το παρεκκλήσιο του αγίου Ιγνατίου, η τράπεζα, το αρχονταρίκι, το εργαστήριο. Στη Μονή ανήκουν και τα μετόχια (διαλελυμένα Μοναστήρια): Αγίας Αικατερίνης Καταρράκτη, Χρυσοσπηλιώτισσας στα Γουργιανά, Παναγίας στη Σκουληκαριά και Κοιμ. Θεοτόκου στις Σελλάδες.
©
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Π. ΛΕΚΚΟΣ
ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ
1995


from anemourion https://ift.tt/of2Il0x
via IFTTT

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.
-->