ΗΛΙΑΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ
ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ
ΒΥΖΑΝΤΙΣ
ΑΘΗΝΑ 1995
Ο Ουάλης (Flavius Iulius Valens) κυβερνούσε το Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος ή Βυζαντινό ενώ ο αδελφός του Ουαλεντιανός το Δυτικό. Από την αρχή της βασιλείας του είχε να αντιμετωπίσει πολλά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα. Στα ανατολικά σύνορα οι Πέρσες απειλούσαν την Αυτοκρατορία ενώ στα βόρεια σύνορα οι Βησιγότθοι έκαναν εισβολές και επιδρομές. Στο εσωτερικό είχε να αντιμετωπίσει την επανάσταση του
Προκόπιου που ήταν ανώτατος αξιωματούχος του Κράτους και συγγενής του Ιουλιανού. Ο Προκόπιος ανακηρύχτηκε αυτοκράτορας, ενώ ο Ουάλης βρισκόταν στην Καισάρεια της Καππαδοκίας (Κεντρική Μικρά Ασία). Μετά από επανειλημμένες συγκρούσεις στη Μικρά Ασία ο Προκόπιος νικήθηκε το 366 μ.Χ.
Βησιγότθοι, Πέρσες, Ούνοι - Μάχη της Αδριανούπολης (378)
Οι Βησιγότθοι ήταν ένας γερμανικός λαός που είχε εγκατασταθεί βόρεια από το Δούναβη (σημερινή νότια Ρουμανία). Αυτοί περνούσαν το Δούναβη και έκαναν επιδρομές και λεηλασίες στα βυζαντινά εδάφη. Ο Ουάλης μετά από συστηματικές επιχειρήσεις εναντίον τους, τους υποχρέωσε να συνάψουν ειρήνη με βαρείς όρους γι’ αυτούς (το 369). Ο αυτοκράτορας αφού οχύρωσε την περιοχή του Κάτω Δούναβη (σημερινή βόρεια Βουλγαρία) αναχώρησε για τα ανατολικά σύνορα για να αντιμετωπίσει τον περσικό κίνδυνο. Μετά από στρατιωτικές συγκρούσεις και ατέλειωτες διαπραγματεύσεις βυζαντινοί και Πέρσες κατέληξαν σε υπογραφή ειρήνης (το 376 μ.Χ.). Εν τω μεταξύ οι θύννοι1, ένας βαρβαρικός λαός μογγολικής καταγωγής, το 375 πέρασαν το Βόλγα ποταμό και κατευθυνόμενοι προς τα νότια επιτέθηκαν στους Βησιγότθους. Ένα τμήμα των Βησιγότθων μετά από συμφωνία με τον αυτοκράτορα πέρασε το Δούναβη (το 376 μ.Χ.) και εγκαταστάθηκε στην Κάτω Μοισία (σημερινή Βουλγαρία). Η εγκατάσταση όμως των Γότθων δεν μπορούσε να γίνει ομαλά, γιατί αγανακτισμένοι από την απληστία των τοπικών βυζαντινών διοικητών και των υπαλλήλων, επαναστάτησαν και άρχισαν λεηλασίες και καταστροφές στις επαρχίες της Θράκης. Ο Ουάλης έφτασε γρήγορα στο βαλκανικό μέτωπο για να τους αντιμετωπίσει.
ΣΟΛΙΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΟΥΑΛΗ. ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΟ 376 Μ.Χ.. ΣΤΗΝ ΠΙΣΩ ΟΨΗ Ο ΟΥΑΛΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΤΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΙΑΝΟ ΤΟΝ 1ο.
Η αποφασιστική σύγκρουση έγινε κοντά στην Ανδριανούπολη το 378? Ο Ουάλης έπαθε πανωλεθρία. Προσπαθώντας να σωθεί κρύφτηκε σε μια καλύβα με μερικούς στρατιώτες. Οι εχθροί έβαλαν φωτιά και κάηκε ο αυτοκράτορας με τους σωματοφύλακές του.
Εσωτερική και θρησκευτική πολιτική του Ουάλη
Ο Ουάλης πήρε ορισμένα πολύ σημαντικά μέτρα υπέρ του αγροτικού πληθυσμού και ενάντια στην μεγάλη αγροτική ιδιοκτησία. Επίσης περιόρισε τις αυθαιρεσίες των κρατικών οργάνων. Στην Κων/πολη ίδρυσε υδραγωγείο το οποίο σώζεται ακόμη. Αν και ήταν αμόρφωτος ενδιαφέρθηκε για τη βιβλιοθήκη της Κωνσταντινούπλης και διόρισε γραφείς για την αντιγραφή ελληνικών και λατινικών χειρογράφων. Ακόμη ο Ουάλης φρόντισε για την αποκατάσταση της πειθαρχίας στο στράτευμα (τιμωρία λιποτακτών, προσέλκυση εθελοντών). Εκεί που απέτυχε, ο Ουάλης ήταν στα θρησκευτικά ζητήματα. Ο ίδιος ήταν οπαδός του Αρειανισμού και προσπάθησε με τη βία να τον επιβάλει στους υπηκόους του χωρίς να πετύχει τίποτε το σημαντικό.
ΡΩΜΑΪΚΗ ΜΑΡΜΑΡΙΝΗ ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ΟΥΑΛΗ. ΓΥΡΩ ΣΤΑ 400 Μ.Χ.
Είναι γνωστό το επεισόδιο του Αγίου Βασιλείου με τον επίτροπο του Ουάλη Μόδεστο, ο οποίος στάλθηκε στον Άγιο για να τον πείσει με υποσχέσεις και απειλές να γίνει αρειανός. Ο Μόδεστος πήρε την ηρωική απάντηση από τον γενναίο Ιεράρχη. «Τίποτε δεν φοβούμαι απ’ όλα αυτά ούτε την αρπαγή της περιουσίας μου, γιατί δεν έχω, παρά λίγα παλαιό φορέματα και μερικά βιβλία. Ούτε την εξορία γιατί στον κόσμο τούτο, είμαι ξένος και για λίγο καιρό. Ούτε τα μαρτύρια γιατί το αδύνατο σώμα του δεν μπορεί να αντέξει στο ελάχιστο. Και ο θάνατος θα με ενώσει με το Θεό που τόσο παρακαλώ να γίνει. Εμείς οι Χριστιανοί είμαστε μαλακοί, ήσυχοι και καλοί όχι μόνο στον αυτοκράτορα, αλλά και στον τελευταίο από τους ανθρώπους. Όταν όμως πρόκειται για τις εντολές του Θεού, δε φοβόμαστε κανένα. Η φωτιά, το σπαθί, τα θηρία και τα νύχια που καταξεσχίζουν τις σάρκες μας προξενούν απόλαυση και όχι τρόμο και φόβο. Πέστε τα αυτά και στον αυτοκράτορα». Ο Ουάλης πρώτη φορά ελάβαινε τέτοια απάντηση. Και παραξενεύτηκε αλλά δεν τόλμησε να πειράξει τον ηρωικό Ιεράρχη, που τον αγαπούσαν όχι μόνο οι Χριστιανοί αλλά και οι ειδωλολάτρες.
from anemourion https://ift.tt/byYGtDE
via IFTTT