Λαμία: Λένε πως η εικόνα μιας πόλης απεικονίζει το πολιτισμικό επίπεδο των πολιτών...


Λένε πως η εικόνα μιας πόλης απεικονίζει το πολιτισμικό επίπεδο των πολιτών...

Δεν το συμμερίζομαι τόσο (κι εννοώ πως ενίοτε οι λιγότεροι διαμορφώνουν μια συνολική εικόνα, μιας και το "κακό" ευκολότερα επικρατεί έναντι του "καλού"), ωστόσο κάτι πρέπει να γίνει ρηξικέλευθα και αποτελεσματικά. Η πρώτη φωτογραφία τραβήχτηκε πριν τρία χρόνια, ενώ η δεύτερη πριν τρεις εβδομάδες. Και πόσες άλλες θα μπορούσαν να τραβηχτούν από πολλά άλλα σημεία της πόλης μας...

- Πινακίδες σήμανσης γραμμένες με σπρέι,

- Τοίχοι σε κεντρικά και δημόσια κτήρια γραμμένοι και μουντζουρωμένοι,

- Τα καινούρια κουτιά που τοποθέτησε ο ΟΤΕ γραμμένα,

- Τα κάτοπτρα στις διασταυρώσεις για βοήθεια των οδηγών γραμμένα και γεμάτα αυτοκόλλητα από ομάδες,

- Αφίσες πολλών χορών κι εκδηλώσεων συλλόγων (και δη πολιτιστικών) κολλημένες παντού,

- Στον περιφερειακό του Κάστρου Λαμίας και στο γνωστό πλάτωμα με τη θέα γεμάτο σακούλες από σουβλάκια, πιτόγυρα και μπύρες.

Θλίψη κι οργή αντάμα.

Και το χειρότερο;

...Κάποιοι μένουμε απλά στις διαπιστώσεις (όπως εγώ), κάποιοι άλλοι μένουν απλά στα ευχολόγια (όπως οι διοικούντες κάθε φορά) και κάποιοι άλλοι (όλοι οι συλητές της) συνεχίζουν ανερυθρίαστα να καπηλεύονται, να διαρπάζουν, να λεηλατούν και να λαφυραγωγούν το όνομα και την ιστορία μιας άλλοτε ακμάζουσας πόλης, έδρα της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, που σήμερα μόνο οι αναμνήσεις κρατούν ζωντανή εκείνη την εικόνα.

Δυστυχώς, υπάρχει και το χείριστο...

...Τους επιτρέπεται ελεύθερα να διαπράττουν αυτή την ύβρη μέσα σε μια φαντεζί ελευθεριότητα...
Εκείνη την ελευθεριότητα της ξεδιάντροπης ατιμωρησίας όλων αυτών που την υποβιβάζουν και υποβαθμίζουν με τις ανίερες πράξεις τους, πράξεις αδιαφορίας και απαιδευσιάς, που όμως συμπαρασύρει στη χαοτική σπείρα της κατάπτωσης και όλους όσοι ονειρεύονται κι οραματίζονται μια πόλη με "αύριο", μια πόλη δυναμική στις εξελίξεις και στο εμπορικό, οικονομικό και ακαδημαϊκό γίγνεσθαι της ευρύτερης περιοχής της Στερεάς Ελλάδας.

Μια ξεδιάντροπη ατιμωρησία που εξαγοράζεται με μερικές ψήφους και μερικά χτυπήματα στην πλάτη ή ακόμη και με ψευτο-συναισθηματισμούς για το "δικό μας το παιδί" ή το "παιδί του γείτονα" που χρόνια γνωρίζουμε...

Τα έχω γράψει τόσες φορές, που με το δίκιο σας όσοι εξαντλήσατε την ανάγνωση του κειμένου ίσως και να με αποκαλέσατε "γραφικό"...

Εκ φύσεως είμαι αισιόδοξος.

Εκ φύσεως περιμένω (κι αδημονώ) για τη μέρα που θα φεγγίσει και πάλι το φως της αναπτυξιακής πορείας της πόλης μας, της Λαμίας...

Μιας πορείας απρόσκοπτης από κάθε μικρόνοια του όποιου ακάματου νου...

Μιας πορείας που θα χαραχτεί από τη δυναμική παρουσία των ικανών, εκείνων που ακόμη στέκονται ανοργάνωτοι ως μονάδες χαμένοι στο πλήθος...

Μιας πορείας που θα οριστεί από την απαραίτητη "κρίσιμη μάζα" των εκλεκτών..!

Στοίχημα εγωισμού; Στοίχημα αξιοπρέπειας; Ίσως και τα δύο...

Είθε...

Ν.Η.

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.