ΡΟΥΜΠΙΝΣΤΑΪΝ ΚΑΙ ΝΤΑΝΚΑΝ

IDA RUBINSTEIN, 1912
Η άφιξη του τελευταίου αιώνα της δεύτερης χιλιετίας θα βρει την Ελλάδα - ένα κράτος υπό οργάνωσιν - να στερείται πλήρως έντεχνου χορού. Η τέχνη του μπαλέτου, που «γεννήθηκε» στην ιταλική Αναγέννηση και βασίλεψε στην Ευρώπη τους προηγούμενους τέσσερις αιώνες δεν έχει προεκταθεί, βέβαια, έως τη μέχρι πρότινος τουρκοκρατούμενη χώρα μας. Οι πρώτες χορευτικές «ομάδες» θα φτάσουν στο πλαίσιο των αλλοδαπών (ιταλικών) μελοδραματικών θιάσων που επισκέπτονται τα Επτάνησα και τη Δυτική Ελλάδα. Στις αρχές της δεκαετίας, όμως, στην Ελλάδα θα φτάσουν και δύο κυρίες αλλοδαπές, που ασχολούνται εντατικά με την ελληνοπρεπή κινησιολογία, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία. Η νεότατη καλλονή Ida Rubinstein  κόρη πλουσίων, ίσως και αριστοκρατών, Ρωσοεβραίων, επισκέπτεται την Ελλάδα για να γνωρίσει τη χώρα που γέννησε την Αντιγόνη. Πρόκειται να πρωταγωνιστήσει στη φερώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή, στην Αγία Πετρούπολη. Η Ida Rubinstein θα λάμψει ως «ερμηνεύτρια» (ηθοποιός, μίμος, χορεύτρια) τόσο με τα Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ (Κλεοπάτρα, Σεχραζάντ) όσο και σε προσωπικές παραγωγές (Μαρτύριο Αγ. Σεβαστιανού των Gabriele D'Annunzio/ Claude-Achille Debussy,  Ελένη της Σπάρτης των Déodat de Séverac/Φερχέρεν, Περσεφόνη των André Gide/Ιγκόρ Στραβίνσκι...). Αν οι φωτογραφίες, οι πίνακες, οι αφίσες των έργων στα οποία πρωταγωνιστούσε είναι διεθνώς γνωστές, το δεύτερο μισό της ζωής της θα παραμείνει αίνιγμα και ελάχιστα είναι γνωστά για τα γεράματα αυτής της «Αθηνάς της Λήμνου με τη μυστικιστική φλόγα» (D'Annunzio).

ΝΤΑΝΚΑΝ
Λίγο πρεσβύτερη της Rubinstein  η Isadora Duncan, Αμερικανίδα από το San Francisco, που εγκατέλειψε τα μαθήματα, τα κοστούμια και τα παπουτσάκια του μπαλέτου χάριν μιας ελεύθερης, εκφραστικής κινησιολογίας που θα προερχόταν από τα ελληνικά πρότυπα της αρχαιότητας, είναι πολύ πιο γνωστή στη χώρα μας. Από πολύ νωρίς θα καταληφθεί από ελληνολατρία, μια ρομαντική προέκταση του φλογερού ταμπεραμέντου της, το οποίο διαπερνά ολόκληρη την οικογένεια της - η Isadora έχει άλλα τρία αδέλφια που βρίσκονται στο πλευρό της. Αρχικά στη Ν. Υόρκη, και μετά στο Λονδίνο και το Παρίσι, θα πραγματοποιεί ρεσιτάλ σαλονιού ή κήπου με απαγγελία, αλλά σύντομα θα αρχίσει εμφανίσεις ως ηθοποιός, μίμος και χορεύτρια ελεύθερων αυτοσχεδιαστικών χορών έμμεσα εμπνευσμένων από την Ανατολή και άμεσα από τις αρχαιοελληνικές μετόπες, τις αναπαραστάσεις σε ερυθρόμορφα αγγεία και διάφορες ωδές. Όλα αυτά ενώ παρακολουθούσε τη γλυπτική του Rodin  τον Οιδίποδα Τύραννο κατά Mounet-Sully, τον Ορφέα και την Ιφιγένεια εν Ταύροις του Gluck.
ΙΣΙΔΩΡΑ ΝΤΑΝΚΑΝ
Η άφιξη της στην Ελλάδα μαζί με όλη την οικογένεια (μητέρα και αδέλφια) για να «ζήσει τη γλυπτική και την αρχιτεκτονική εκ του σύνεγγυς» σημαδεύει μια υπερεκτιμημένη περίπτωση. Οπωσδήποτε, είναι γεγονός ότι αυτή η μελέτη και η έκθεση σε μια μεταρομαντική Ελλάδα θα επιδράσει στη χοροφιλοσοφία του προσωπικού της ύφους. Τώρα θα αγοραστεί από την «κυρία Δώρα Δούγκαν, ασχολουμένην περί τα οικιακά», στην περιοχή «Κοπανάς» (σήμερα όρια δήμου Βύρωνα και Αγ. Αρτεμίου), μια έκταση, ένας άνυδρος λόφος που ανήκε στους γαιοκτηματίες αδελφούς Γκιώνη. Εδώ θα αρχίσει να κτίζεται το «Σπίτι της Ντάνκαν» που πολλές δεκαετίες αργότερα θα αναγεννηθεί και θα μετατραπεί σε Δημοτική Σχολή Χορού εξαρτώμενη από τον εκάστοτε επιλεγόμενο δημοτικό άρχοντα. Οπωσδήποτε, πίσω στις αρχές του αιώνα, η Isadora θα παρουσιάσει μια έκδοση των Ικέτιδων του Αισχύλου με τραγούδια και χορούς. Σημαντική λεπτομέρεια: συμμετέχουν ένας «παπαδάκος» και δέκα Ελληνόπουλα! Η παράσταση, που σημειώνει εξαιρετική επιτυχία στο Δημοτικό Θέατρο, θα επαναληφθεί στο Βασιλικό Θέατρο κατόπιν αιτήσεως του Βασιλέα Γεωργίου Α', με μικρότερη απήχηση. Όμως, όταν με αυτό το σχήμα η Duncan θα περιοδεύσει στη Βιέννη, το Μόναχο και το Βερολίνο, δεν θα γνωρίσει καμιά επιτυχία. Τα Ελληνόπουλα επιστρέφουν στην Ελλάδα.

ΑΝΔΡΕΑ ΡΙΚΑΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ 17/10/1999 Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ 20ο ΑΙΩΝΑ 1900 - 1910


from ανεμουριον https://ift.tt/2NxcqQ2
via IFTTT
Από το Blogger.