Κομοτηνή: Ιστορία των μεταφράσεων, των εννοιών και των συμβόλων

Κομοτηνή: Ιστορία των μεταφράσεων, των εννοιών και των συμβόλων

Η Αλεξάνδρα Σπίνη είναι ιστορικός- ερευνήτρια στο Ινστιτούτο ιστορικών ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών στην Αθήνα. «Στο Ινστιτούτο έχουμε τρία ερευνητικά υπο-ινστιτούτα, το ένα: των αρχαίων ελληνικών σπουδών, το δεύτερο: των Βυζαντινών και το τρίτο: των Νεοελληνικών» δηλώνει και εξηγεί ότι η ίδια είναι ενταγμένη στον Νεοελληνικό Τομέα, μελετώντας την ιστορία των ιδεών και την γραμματολογία από τον 15ο αιώνα μέχρι τον 20ο , ουσιαστικά την νεότερη περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας.

Η Αλεξάνδρα Σπίνη είναι ιστορικός- ερευνήτρια στο Ινστιτούτο ιστορικών ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών στην Αθήνα

Υπεύθυνη και για το έργο με τίτλο: «Ιστορία των μεταφράσεων, των εννοιών και των συμβόλων». Πρόκειται για μεταφράσεις που έγιναν από όλες τις γλώσσες στα Ελληνικά από τον 15ο μέχρι τον 19ο αιώνα. Ήδη έχει εκδώσει ένα βιβλίο που φθάνει μέχρι το τέλος του 17ου και τώρα θα κυκλοφορήσει το δεύτερο από το 1700 έως το 1832. «Στην πρώτη περίοδο δεν έχουμε πάρα πολλές μεταφράσεις. Έχουμε ένα μεγάλο κομμάτι μεταφράσεων θρησκευτικών έργων. Ορισμένες από αυτές δεν γίνονται από Έλληνες, αλλά από Ιησουίτες και από άλλους Δυτικούς Θεολόγους οι οποίοι προσπαθούν με αυτόν τον τρόπο να επηρεάσουν το ελληνικό ποίμνιο.» εξηγεί η κα Σπίνη και σημειώνει πως υπάρχουν αρκετές μεταφράσεις Λογοτεχνίας, «αν και», όπως προσθέτει: « Περισσότερο εκείνη την εποχή δεν έχουμε πιστές μεταφράσεις, αλλά διασκευές. Υπάρχει μια ελευθερία όσον αφορά στη μεταφορά των έργων.» Δεν θεωρείται έτσι ότι κάνουν μετάφραση, αλλά παίρνοντας ένα θέμα, πολλές φορές το αναπτύσσουν οι ίδιοι. Για παράδειγμα στην Κρήτη, η Κρητική Λογοτεχνία, ο Ερωτόκριτος που είναι και το πιο γνωστό έχει ως πρότυπο του μια νουβέλα , το έργο «Πάρις Ευγέν», μια νουβέλα την οποία στην ουσία ξαναγράφει. «Παίρνουν δηλαδή την έμπνευση από ένα δυτικό μοτίβο κυρίως ιταλικό , μπορεί να είναι και γαλλικό ή και κάτι άλλο και αυτό το αναπλάθουν και το προσαρμόζουν στα Ελληνικά δεδομένα.» δηλώνει η κα Σπίνη.

Σύμφωνα με την ίδια η μετάφραση αρχίζει και ανθεί, πολλαπλασιάζονται οι μεταφράσεις τον αιώνα του Διαφωτισμού, τον 18ο κυρίως από το 1770 και μετά. «Και πιο πριν έχουμε μεταφράσεις μάλιστα στις αρχές του 18ου έχουμε χειρόγραφες , του Μολιέρου ή του Γκολντόνι, που δεν έφθασαν στο Τυπογραφείο.» Ο Βολτέρος την περίοδο αυτή «κάνει θραύση». Μεταφράζεται πρώτη φορά γύρω στο 1760 κι από εκεί και πέρα έχουμε αρκετές μεταφράσεις Λογοτεχνικών Έργων του Βολτέρου, αλλά και κειμένων που απηύθυνε στην Μεγάλη Αικατερίνη. «Μεταφράστηκαν και αυτά γιατί είχαν μεγάλο ενδιαφέρον. Ενδιέφεραν τους Έλληνες επειδή εντάσσονταν στο Ελληνικό Σχέδιο της Μεγάλης Αικατερίνης και ο Βολτέρος υποστήριζε αυτό το σχέδιο, επομένως είχαν πάρα πολύ μεγάλη σχέση με την Ελλάδα.» δηλώνει η κα Σπίνη εξηγώντας πως: «Έχουμε πολλά Δυτικά έργα τα οποία εμπνέονται από την Ελληνική αρχαιότητα, μεταφράζονται μάλιστα πάρα πολλά τέτοια, έργα του Βολτέρου και του Μεταστάσιου. Ο Μεταστάσιος είναι ο πιο μεταφρασμένος δυτικός συγγραφέας της εποχής.»
Φώτο: Αλεξάνδρα Σπίνη ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφία:Μαρία Νικολάου

www.ert.gr



via ert.gr https://ift.tt/380QDHY
RSS Feed

Στείλτε τα δελτία τύπου στο e-mail: kaliterilamia@gmail.com

Από το Blogger.