Το δράμα των παραποτάμιων χωριών της Λαμίας που καταστράφηκαν από την υπερχείλιση του Σπερχειού, παρά τα κοστοβόρα και πολυδιαφημιζόμενα αντιπλημμυρικά που παρουσίασαν οι αρχές του τόπου μας πριν από λίγο καιρό, δεν μας κάνει καθόλου περήφανους για την κατάσταση της Λαμίας μας.
Θα μπορέσουμε ,άραγε, κάποια στιγμή να καλέσουμε τους ειδικούς στο θέμα και όσους κατέχουν τη γνώση και επηρεάζονται από αυτό το δράμα, για να βρούμε μια λύση; Θα λειτουργήσουμε τεχνοκρατικά ή επικοινωνιακά;
Οι δημόσιες σχέσεις δεν μπορούν να αλλάξουν την οδυνηρή πραγματικότητα καταστροφής και υπανάπτυξης. Με όσο αλουμινόχαρτο κι αν περιτυλίξουμε τις χαίνουσες πληγές μας, αυτές δεν θεραπεύονται.
Μόνο θα θαμπωθούμε προσωρινά.
Η προσκόλληση σε επικοινωνιακές τακτικές του προηγούμενου αιώνα, όχι μόνο δεν επιλύει προβλήματα, αλλά απορροφά πόρους, ενεργητικότητα και χρόνο από τα πραγματικά μας προβλήματα.
Όχι άλλη "επικοινωνία".
Μόνο άνθρωποι που ξέρουν τη δουλειά τους.