Η εικόνα είναι πλέον τόσο καθαρή που δεν χρειάζεται ούτε μετρήσεις ούτε ειδικούς δείκτες: η αντιπολίτευση του Δήμου Λαμιέων σηκώνει φωνή, κάνει δηλώσεις, ασκεί κριτική για τις εκδηλώσεις και τις δράσεις του Δήμου — αλλά όταν έρχεται η ώρα να πατήσουν το πόδι τους εκεί, εξαφανίζονται σαν να μην υπήρξαν ποτέ.
Οι εκδηλώσεις οργανώνονται, οι δράσεις προχωρούν, ο κόσμος συμμετέχει, οι φορείς παρευρίσκονται… και η αντιπολίτευση; Μόνο στα λόγια. Μόνο στις ανακοινώσεις. Μόνο στην κριτική από απόσταση.
Σαν εκείνον τον υπάλληλο που ζητά «να γίνουν όλα καλύτερα», αλλά τη μέρα της παρουσίασης απουσιάζει χωρίς καμία εξήγηση.
Έτσι, ο δημόσιος διάλογος χάνει το νόημά του. Γιατί πώς μιλάς ουσιαστικά για κάτι που δεν το έχεις δει; Πώς ασκείς κριτική σε μια δράση στην οποία δεν πάτησες ποτέ; Πώς εκπροσωπείς τους δημότες όταν δεν είσαι παρών στις στιγμές που μετράνε;
Η Λαμία θέλει παρουσία, όχι φωνές από μακριά. Θέλει υπευθυνότητα, όχι αντιπολίτευση «δια τηλεφώνου».
Γιατί – ας το πούμε όπως είναι – δεν γίνεται να διεκδικείς ρόλο στη διοίκηση όταν δεν έχεις την απλή αξιοπρέπεια να φανείς στις δράσεις του τόπου σου.
Η πόλη κινείται μπροστά, οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται, οι δράσεις συνεχίζονται.
Αυτός που απουσιάζει, απλώς βγάζει μόνος του τον εαυτό του εκτός παιχνιδιού.