Ο Βασίλειος Χατζής υπήρξε ένας από τους σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους των αρχών του 20ού αιώνα και έγινε γνωστός κυρίως ως θαλασσογράφος.Γιώργος Μπουζιάνης, «Προσωπογραφία του Βασιλείου Χατζή», 1913, λάδι σε καμβά, 52 × 41,5 εκ., Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή. (AI)
Η οικογένειά του καταγόταν από την Καστοριά και, όταν ο Χατζής ήταν ακόμη παιδί, εγκαταστάθηκε στην Πάτρα. Σύμφωνα με βιογραφικές αναφορές, ο πατέρας του ασχολήθηκε με τη ναυτιλία και ο νεαρός Βασίλειος βρέθηκε από πολύ νωρίς σε στενή επαφή με τη θάλασσα, τα πλοία και τη ζωή των ναυτικών. Αναφέρεται ότι ταξίδευε με τα πλοία της οικογένειας, παρατηρώντας συστηματικά τα σκάφη, την κατασκευή τους, τα ιστία, τα ξάρτια, τους χειρισμούς και τις κινήσεις τους. Η εμπειρία αυτή εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την ακρίβεια με την οποία αργότερα απέδωσε τα πλοία και τη θαλάσσια ζωή στους πίνακές του.
Από το 1886 έως το 1893 φοίτησε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, τότε Σχολείο των Τεχνών, με δασκάλους τον Νικηφόρο Λύτρα και τον Κωνσταντίνο Βολανάκη. Η μαθητεία του κοντά στον Βολανάκη, τον σημαντικότερο Έλληνα θαλασσογράφο του 19ου αιώνα, άσκησε καθοριστική επίδραση στην καλλιτεχνική του διαμόρφωση. Παρότι ο Χατζής δεν σπούδασε ούτε έζησε στο Μόναχο, συχνά εντάσσεται από την ιστορία της τέχνης στον ευρύτερο κύκλο της Σχολής του Μονάχου, εξαιτίας της ακαδημαϊκής του παιδείας και της συγγένειας της ζωγραφικής του με αυτήν την παράδοση. Παράλληλα, όμως, σε πολλά έργα του παρατηρείται μεγαλύτερη ελευθερία στην πινελιά, υπαιθριστική αντίληψη, έντονο ενδιαφέρον για το φως και, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, στοιχεία που πλησιάζουν τον ιμπρεσιονισμό ή ακόμη και ένα πιο ελεύθερο εξπρεσιονιστικό ιδίωμα.
Η δημόσια εκθεσιακή δραστηριότητά του τεκμηριώνεται τουλάχιστον από το 1899, όταν συμμετείχε σε έκθεση στην Αθήνα. Ακολούθησαν συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις στο Δημαρχείο Αθηνών το 1902, στην Αλεξάνδρεια το 1903 και το 1906, στο Ζάππειο το 1907, το 1909 και το 1910, καθώς και στον Σύνδεσμο Συντακτών το 1912. Το 1903 αναφέρεται ότι ίδρυσε μαζί με τον ζωγράφο Νικόλαο Αλεκτορίδη εργαστήριο ζωγραφικής και παράλληλα παρέδιδε μαθήματα σχεδίου. Στο εργαστήριο αυτό συνδέονται, μεταξύ άλλων, ονόματα νεότερων καλλιτεχνών όπως ο Γιώργος Μπουζιάνης και ο Περικλής Βυζάντιος. Άλλες βιογραφικές πηγές αναφέρουν επίσης ότι δίδαξε στη μέση εκπαίδευση.
Η θάλασσα αποτέλεσε το κυρίαρχο πεδίο της ζωγραφικής του. Ζωγράφισε ιστιοφόρα και ατμόπλοια, καΐκια, λιμάνια, καρνάγια, πλοία σε γαλήνια ή τρικυμισμένα νερά, σκηνές αναχώρησης και κατάπλου, ψαρόβαρκες και επεισόδια από τη ζωή των ναυτικών. Δεν περιορίστηκε όμως στη θαλασσογραφία. Ασχολήθηκε επίσης με την τοπιογραφία, με σκηνές από τη ζωή αγροτών και ψαράδων, με φτωχικά σπίτια και ψαροχώρια, ενώ σε πηγές αναφέρεται και σημαντικός αριθμός έργων νεκρής φύσης. Στην ώριμη παραγωγή του συνυπάρχουν η ακαδημαϊκή ακρίβεια του σχεδίου και μια πιο άμεση, φωτεινή παρατήρηση της φύσης.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο του κατέχουν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912–1913. Κατόπιν κυβερνητικής εντολής επιβιβάστηκε σε πολεμικά πλοία του ελληνικού στόλου και παρακολούθησε από κοντά τις επιχειρήσεις στο Αιγαίο, καταγράφοντας ζωγραφικά τη δράση του Πολεμικού Ναυτικού, τις ναυμαχίες και τις επιχειρήσεις απελευθέρωσης νησιών και πόλεων. Από αυτή την περίοδο προέρχονται έργα όπως η «Ναυμαχία της Έλλης», «Το θωρηκτό Αβέρωφ», «Ελληνικά πολεμικά στο Μούδρο», «Αντιτορπιλικό», καθώς και «Το λιμάνι της Καβάλας», έργο συνδεδεμένο με την απελευθέρωση της πόλης το 1913.
Ανάμεσα στα γνωστά έργα του συγκαταλέγονται επίσης οι «Θαλασσογραφία», «Λιμάνι με ατμόπλοια και ιστιοφόρα», «Πρωινό στην Κέρκυρα», «Ο κατάπλους» και «Καράβι στο καρνάγιο». Η θεματολογία του δείχνει ότι δεν τον ενδιέφερε μόνο η τεχνικά ακριβής απόδοση του πλοίου, αλλά και η ατμόσφαιρα της θάλασσας, η μεταβολή του φωτός, η κίνηση του νερού και η ανθρώπινη παρουσία μέσα στο θαλάσσιο περιβάλλον. Κριτικοί ήδη από την εποχή του επισήμαιναν ότι, παρότι η σχέση του με τον Βολανάκη είναι εμφανής, ο Χατζής είχε διαμορφώσει προσωπικό τρόπο απόδοσης του τοπίου και της θαλάσσιας εμπειρίας.
Το 1913 ο Γιώργος Μπουζιάνης φιλοτέχνησε προσωπογραφία του Βασιλείου Χατζή, λάδι σε καμβά, έργο που αποτελεί σημαντική εικαστική μαρτυρία για τη φυσιογνωμία του ζωγράφου. Η προσωπογραφία αυτή αναφέρεται σήμερα στις συλλογές του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή. Η σχέση του Χατζή με νεότερους καλλιτέχνες και το γεγονός ότι το έργο του αποτέλεσε αντικείμενο μεταγενέστερων κριτικών μελετών —μεταξύ άλλων και κειμένου του Περικλή Βυζάντιου που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Ζυγός» το 1965— δείχνουν τη θέση που κατείχε στη μετάβαση της ελληνικής ζωγραφικής από τον ακαδημαϊσμό προς νεότερες εικαστικές αντιλήψεις.
Ο Χατζής πέθανε στην Αθήνα το 1915. Ορισμένη βιογραφική παράδοση αναφέρει ότι πέθανε έπειτα από ολιγοήμερη νοσηλεία λόγω ίκτερου και ότι η ασθένειά του αποδόθηκε τότε σε χρόνια δηλητηρίαση από τα χρώματα της ζωγραφικής. Η πληροφορία αυτή απαντά σε μεταγενέστερες αφηγήσεις και δεν καταγράφεται στην επίσημη σύντομη βιογραφία της Εθνικής Πινακοθήκης, επομένως πρέπει να αντιμετωπίζεται με κάποια επιφύλαξη. Την εποχή του θανάτου του εργαζόταν στον μεγάλο πίνακα «Η Τελευταία Ναυμαχία του Βυζαντίου», τον οποίο άφησε ημιτελή.
Λίγο μετά τον θάνατό του οργανώθηκε στο Ζάππειο από τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο μεγάλη ατομική έκθεση με περισσότερα από 260 έργα του. Άλλη πηγή αναφέρει ότι η έκθεση τελούσε υπό την αιγίδα του πρίγκιπα Νικολάου. Η μεγάλη αυτή μεταθανάτια παρουσίαση αποτέλεσε ουσιαστικά μια πρώτη αναδρομική αποτίμηση της παραγωγής του και δείχνει τόσο την έκταση του έργου του όσο και την αναγνώριση που είχε ήδη αποκτήσει.
Έργα του Βασιλείου Χατζή βρίσκονται σήμερα σε σημαντικές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η Εθνική Πινακοθήκη διαθέτει σημαντικό αριθμό έργων του, αρκετά από δωρεές του Αλεξάνδρου Σούτζου και από τη Συλλογή Κουτλίδη. Έργα του αναφέρονται επίσης στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος, στη Δημοτική Πινακοθήκη – Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα στη Λάρισα, στην Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ στο Μέτσοβο, στις Πινακοθήκες των Δήμων Αθηναίων, Πειραιά και Ρόδου, στη Συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος και της Εθνικής Τράπεζας, στο Μουσείο Βούρου–Ευταξία, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.
Η θέση του Χατζή στην ιστορία της νεοελληνικής ζωγραφικής συνδέεται κυρίως με την ανανέωση της ελληνικής θαλασσογραφίας μετά τον Κωνσταντίνο Βολανάκη. Χωρίς να αποκόπτεται από την ακαδημαϊκή παράδοση στην οποία εκπαιδεύτηκε, στράφηκε ολοένα περισσότερο στην άμεση παρατήρηση της φύσης, στη φωτεινότητα και στην ατμοσφαιρική απόδοση. Η μακρόχρονη προσωπική του εξοικείωση με τη θάλασσα τού επέτρεψε να συνδυάσει την τεχνική ακρίβεια της ναυτικής απεικόνισης με μια περισσότερο ποιητική και βιωματική προσέγγιση. Για τον λόγο αυτό θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες θαλασσογράφους της γενιάς του και ένας καλλιτέχνης που γεφυρώνει τον ακαδημαϊσμό του 19ου αιώνα με τις νεότερες τάσεις της ελληνικής ζωγραφικής των αρχών του 20ού αιώνα.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Η Ναυμαχία της Έλλης, 13 Δεκεμβρίου 1912»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1913
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος, Πειραιάς
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Απεικόνιση της Ναυμαχίας της Έλλης της 13ης Δεκεμβρίου 1912, κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Σε πρώτο πλάνο δεσπόζει το θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ» και ακολουθούν τα ελληνικά θωρηκτά «Ύδρα», «Σπέτσαι» και «Ψαρά», ενώ ο ελληνικός στόλος βρίσκεται σε πολεμική δράση εναντίον του οθωμανικού στόλου. ([commons.wikimedia.org][1])
ΠΗΓΗ: Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Ναυμαχία της Έλλης»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: περ. 1913
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη – Εθνική Πινακοθήκη, αρ. έργου Κ.480
ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ: Κουμαντάρειος Πινακοθήκη
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Η Ναυμαχία της Έλλης, κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, με τα ελληνικά και οθωμανικά πολεμικά πλοία σε σφοδρή ναυτική σύγκρουση. Η σύνθεση αποδίδει με έντονη κίνηση τα πολεμικά πλοία, τους καπνούς των πυροβόλων και την ταραγμένη θάλασσα.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Το θωρηκτό Αβέρωφ»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: περ. 1912–1913
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: Δεν εντοπίστηκαν τεκμηριωμένες διαστάσεις
ΣΥΛΛΟΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Το θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ», ναυαρχίδα του ελληνικού στόλου, εικονίζεται εν πλω στο Αιγαίο κατά τη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων των Βαλκανικών Πολέμων. Ο Χατζής, με κυβερνητική εντολή, παρακολούθησε από κοντά τις επιχειρήσεις του ελληνικού στόλου, επιβαίνοντας στα πολεμικά «Αβέρωφ» και «Μιαούλης» ή παρατηρώντας τες από τη ναυτική βάση του Μούδρου στη Λήμνο.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Το λιμάνι της Καβάλας»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: 1913
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ: Κεντρικό Κτήριο
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Το λιμάνι της Καβάλας το 1913, με ελληνικό πολεμικό πλοίο και λέμβους κατά την περίοδο της απελευθέρωσης της πόλης. Ο Χατζής, ο οποίος κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους επιβιβάστηκε με κυβερνητική εντολή σε πολεμικά πλοία και αποτύπωσε τη δράση του ελληνικού στόλου, φιλοτέχνησε το έργο στο πλαίσιο αυτής της πολεμικής εικονογραφίας.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Αντιτορπιλικό»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: περ. 1912–1913
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Κληροδότημα Μιλτιάδη Εμπειρίκου
ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΡΓΟΥ: Π.3035
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ελληνικό αντιτορπιλικό διασχίζει τρικυμισμένη θάλασσα, ενώ από τις καπνοδόχους του υψώνεται πυκνός καπνός. Η έντονη κίνηση των κυμάτων και η κλίση του πλοίου υπογραμμίζουν τη δύναμη της θάλασσας και προσδίδουν δραματικότητα στη σύνθεση. Το έργο εντάσσεται στις πολεμικές θαλασσογραφίες του Χατζή, ο οποίος κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912–1913 επιβιβάστηκε, κατ’ επιταγή της ελληνικής κυβέρνησης, σε πολεμικά πλοία και αποτύπωσε σκηνές από τη δράση του ελληνικού στόλου.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Ελληνικά πολεμικά στο Μούδρο»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: περ. 1912–1913
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Κληροδότημα Μιλτιάδη Εμπειρίκου
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ελληνικά πολεμικά πλοία στον όρμο του Μούδρου της Λήμνου, ο οποίος κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο αποτέλεσε προκεχωρημένο ορμητήριο του ελληνικού στόλου. Ο Χατζής, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912–1913, επιβιβάστηκε με κυβερνητική εντολή σε πολεμικά πλοία και αποτύπωσε σκηνές από τη δράση του ελληνικού στόλου.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Καράβι στο καρνάγιο»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: περ. 1910
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη – Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ιστιοφόρο βρίσκεται ανελκυσμένο στο καρνάγιο, με τα ψηλά κατάρτια και την κεκλιμένη θέση του να κυριαρχούν στη σύνθεση. Στο βάθος διακρίνονται μικρότερα σκάφη και οι εγκαταστάσεις του λιμανιού. Οι ελεύθερες και τολμηρές πινελιές, η χρωματική ρευστότητα και η παράθεση φωτεινών χρωματικών τόνων φανερώνουν την αφομοίωση ιμπρεσιονιστικών στοιχείων από τον Χατζή.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Ο κατάπλους»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: περ. 1900–1910
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Δύο μεγάλα πλοία εισέρχονται σε ήρεμο λιμάνι με τα πανιά τους μαζεμένα, ενώ μικρές κωπήλατες λέμβοι με επιβάτες κινούνται γύρω τους. Η γαλήνια επιφάνεια της θάλασσας, οι αντανακλάσεις των πλοίων και ο εκτεταμένος ουρανός δημιουργούν ατμόσφαιρα ηρεμίας και προσδίδουν μνημειακό χαρακτήρα στην άφιξη των πλοίων.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Πρωινό στην Κέρκυρα»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: Δεν αναφέρεται
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη – Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Πρωινή σκηνή στην ακτή της Κέρκυρας. Σε πρώτο πλάνο ψαράδες συγκεντρώνουν τα δίχτυα τους γύρω από ψαρόβαρκα, ενώ δύο μορφές παρακολουθούν από την παραλία. Στο βάθος διακρίνονται αγκυροβολημένα ιστιοφόρα και η ακτογραμμή της Κέρκυρας. Η γαλήνια θάλασσα, ο φωτεινός ορίζοντας και οι ψυχροί γαλάζιοι τόνοι δημιουργούν ήρεμη πρωινή ατμόσφαιρα.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Λιμάνι με ατμόπλοια και ιστιοφόρα»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: Δεν αναφέρεται
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε μουσαμά
ΣΥΛΛΟΓΗ: Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη – Εθνική Πινακοθήκη, Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Άποψη πολυσύχναστου λιμανιού με ατμόπλοια και ιστιοφόρα αγκυροβολημένα στα ήρεμα νερά. Στο πρώτο επίπεδο δεσπόζει μεγάλο ατμόπλοιο με ιστούς και καπνοδόχο, ενώ μικρές λέμβοι με επιβάτες κινούνται στον λιμενικό χώρο. Στο βάθος διακρίνονται ιστιοφόρα, ατμόπλοια και οι εγκαταστάσεις του λιμανιού. Η περιορισμένη χρωματική κλίμακα και η διάχυτη ατμόσφαιρα αποδίδουν την υγρασία και το γκρίζο φως του θαλάσσιου τοπίου.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: Βασίλειος Χατζής (1870, Καστοριά – 1915, Αθήνα)
ΤΙΤΛΟΣ: «Θαλασσογραφία»
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ: Δεν αναφέρεται
ΤΕΧΝΙΚΗ: Λάδι σε χαρτόνι
ΣΥΛΛΟΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Παράκτιο τοπίο με βραχώδη ακτή και ήρεμη θαλάσσια έκταση. Στον κόλπο κινούνται ιστιοφόρα και ατμόπλοια, ενώ στο πρώτο επίπεδο τα κύματα σπάζουν απαλά στους βράχους της ακτής. Η χαμηλή ακτογραμμή και οι ορεινοί όγκοι στο βάθος συνδυάζονται με τον ευρύ, νεφελώδη ουρανό, δημιουργώντας μια φωτεινή και γαλήνια θαλάσσια ατμόσφαιρα.
ΠΗΓΗ: Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου.
from anemourion https://ift.tt/rUiS2Lh
via IFTTT