Οι πολιτιστικές δραστηριότητες είναι εξωστρεφείς δραστηριότητες. Δεν είναι αυτοαναφορικές ούτε ερμητικές.
Αποδεικνύουμε το πολιτιστικό μας υπόβαθρο -χωρίς επίδειξη- όταν σεβόμαστε τις διαβάσεις πεζών, τις θέσεις ΑΜΕΑ, όταν ανακυκλώνουμε, όταν βοηθάμε τους ξένους, όταν σεβόμαστε το Περιβάλλον, όταν οι συζητήσεις και τα θεάματα που παρακολουθούμε κρατούν την ευπρέπεια και την καλαισθησία.
Αν παρατηρήσει, όμως, κανείς όλες αυτές οι δραστηριότητες σχετίζονται με άλλους ανθρώπους και το κοινωνικό σύνολο. Καμία δεν είναι ερμητική, εσωστρεφής και αυτοαναφορική.
Η πρόοδος, επέρχεται όχι μέσω εσωτερικών μας διαδικασιών, αλλά μέσω ανοιχτής και διαφανούς διαδικασίας. Μέσω επαφής μας με άλλους ανθρώπους, άλλες Πόλεις, άλλους Λαούς. Όσο εισέρχονται νέες ιδέες, νέοι άνθρωποι, νέες δραστηριότητες στο οικείο μας περιβάλλον.
Κι έτσι , είναι εμφανές, ότι ο Πολιτισμός δεν είναι ελιτίστικη δραστηριότητα για λίγους απομονωμένους στον πύργο τους, αλλά είναι θεραπευτική και κοινωνική δραστηριότητα για όλους μας.
Πολιτιστική δραστηριότητα μιας πόλης, δεν είναι η ανακύκλωση των δικών μας , ήδη γνωστών, δραστηριοτήτων. Είναι η εξωστρέφεια.
Επικίνδυνα πράγματα. Που να τρέχουμε τώρα.
Ας αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν.
Conserver=Συντηρώ.
Από εκεί προέρχεται η λέξη συντήρηση.
Και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα όταν συντηρούμε μια άριστη πολιτιστική δραστηριότητα.
Αλλά όταν θεωρούμε τον "άρτο και θεάματα" ως "πολιτιστική δραστηριότητα" , τότε χρειαζόμαστε επεξήγηση ακόμα και των ορισμών. Πολλώ δε μάλλον, όταν η πολιτιατική δραστηριότητα γίνεται ερμητικά και φοβικά.
Με λόγο που η εμβέλειά του φτάνει ως τη διπλανή μας Αγιά Τριάδα, που έλεγε ένας φίλος.