kaliterilamia.gr

Eίδαμε τον Πάνο Βλάχο ως «Δον Ζουάν» στο θέατρο Βεάκη

Είδαμε την παράσταση «Δον Ζουάν» με τον Πάνο Βλάχο και σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας.

Ο ταλαντούχος Πάνος Βλάχος ζωντανεύει στη σκηνή του θεάτρου Βεάκη τον πασίγνωστο και θρυλικό χαρακτήρα του Δον Ζουάν, σε σκηνοθεσία Λητούς Τριανταφυλλίδου.

Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής μαζί με την Τριανταφυλλίδου υπογράφουν μια πιο σύγχρονη και ελεύθερη απόδοση του έργου, επαναξετάζοντας τη θέση του άντρα στη σύγχρονη κοινωνία μας.

Για δύο ώρες, ο αεικίνητος ηθποιός αλωνίζει με άνεση τη σκηνή, κερδίζοντας τις εντυπώσεις και παρασύροντας το κοινό με τη δυναμική κίνηση και την ερμηνεία του τόσο σε επίπεδο υποκριτικής όσο και τραγουδιστικά. Ο Βλάχος αποδεικνύει για ακόμα μια φορά τη χαρακτηριστική άνεση που διαθέτει στο να ελίσσεται και να γίνεται ένα με τον εκάστοτε ρόλο του, δραματικό ή κωμικό.

Άξιος αναφοράς είναι ο γρήγορος ρυθμός της παράστασης, η αδιαμφισβήτητη «χημεία» και οι εξαιρετικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών που πλαισιώνουν τον πρωταγωνιστή, ξεχωρίζοντας (θα μας επιτρέψετε) τον σπουδαίο Κώστα Φιλίππογλου στο ρόλο του πατέρα του ήρωα, ο οποίος oρισμένες στιγμές μας θύμισε τον Γιώργο Αρμένη σε χαρακτηριστικές σκηνές της ταινίας «Όλα Είναι Δρόμος» του Βούγλαρη.

Ο Δον Ζουάν των Βλάχου - Τριανταφυλλίδου τοποθετείται σε ένα απόλυτο σύγχρονο πλαίσιο έχοντας έντονη διάθεση να καυτηριάσει, να σχολιάσει ή να σατιρίσει τα μηνύματα της εποχής, όπως ο φεμινισμός, η πατριαρχία, οι στερεοτυπικές αντιλήψεις, τα social media και η πολιτική ορθότητα, η ποπ κουλτούρα, αλλά και η χειραγώγηση ή η αποδόμηση των ειδώλων, που σε ορισμένα σημεία τα προσεγγίζει επιφανειακά ή χωρίς να έχει -σκόπιμα- την πρόθεση να εμβαθύνει περισσότερο.

Τα παραπάνω, μαζί με τη γλώσσα, τα κλισέ της εποχής και την επιλογή του δημοφιλούς πρωταγωνιστή, πετυχαίνουν ο Δον Ζουάν του Βλάχου να συστηθεί πιο απλά και κατανοητά στη νεότερη γενιά με φρέσκο και ανατρεπτικό τρόπο.

Τέλος, δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφερθούμε και στον «συναυλιακό» χαρακτήρα της παράστασης η οποία συνοδεύεται από ζωντανή μουσική και τραγούδια (σε μουσική Αλέξανδρου Κούρου και στίχους Πάνου Βλάχου), που θα μπορούσε να πει κανείς ότι -με έναν τρόπο- αναλαμβάνουν ρόλο συνδετικού κρίκου ή μουσικού «διαλείμματος».

Λίγα λόγια για την παράσταση

Ο ηθοποιός Πάνος Βλάχος και η σκηνοθέτις Λητώ Τριανταφυλλίδου, συνθέτουν μια νέα αφήγηση γύρω από τον εμβληματικό αντιήρωα και επανεξετάζουν τη θέση του άντρα στον σύγχρονο κόσμο.

Μεγάλος καρδιοκατακτητής, βλάσφημος και αδιάφορος για τις συνέπειες των πράξεών του. Από τον Μολιέρο μέχρι τον Λόρδο Βύρωνα, ο Δον Ζουάν συμβολίζει την απόρριψη των παραδοσιακών αξιών και την αναζήτηση της προσωπικής ελευθερίας.

Ωστόσο, σε μια κοινωνία έντονων αντιπαραθέσεων και ιδεολογικής σύγχυσης, ο Δον Ζουάν επιβιώνει αναπαράγοντας ιδεολογήματα που εξυπηρετούν τις δικές του φιλοδοξίες και επιθυμίες. Έτσι, σε αυτήν την αναθεωρημένη εκδοχή, ο Πάνος Βλάχος - ως Δον Ζουάν - μεταμορφώνεται σε έναν ναρκισσιστικό ηγέτη που προσφέρει απλοϊκές απαντήσεις απέναντι σε έναν ιδεολογικά πολύπλοκο κόσμο, που ζωντανεύουν με τις ερμηνείες τους οι Κώστας Φιλίππογλου, Παναγιώτης Κατσώλης, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Ειρήνη Μπούνταλη και Μελίνα Βαμπούλα.

Προσπαθώντας να ξεφύγει τις συνέπειες των πράξεων του, ένας αποτυχημένος καλλιτέχνης, ο Δον Ζουάν καταφεύγει στο μπαρ του πατέρα του. Εκεί, σε σε μια διαστρεβλωμένη απεικόνιση της κοινωνίας μας, ο Δον Ζουάν ανακαλύπτει ότι το πραγματικό του ταλέντο είναι να κερδίζει ακολούθους. Γοητεύει τους αποπροσανατολισμένους θαμώνες και σχηματίζει μια λατρεία γύρω από την προσωπικότητά του. Καθώς το μπαρ μετατρέπεται σε «Εκκλησία», χώρος έκφρασης μιας New Age Cult (αίρεση), και οι ακόλουθοι του γίνονται όλο και πιο αφοσιωμένοι, τα όρια μεταξύ πίστης και χειραγώγησης γίνονται θολά.

Σε αυτήν την ανανεωμένη εκδοχή του ήρωα, ο Δον Ζουάν γίνεται το απόλυτο σύμβολο της εποχής μας, κατέχοντας δύο κρίσιμα "ταλέντα": την απουσία ιδεολογίας και την αμετροεπή φιλοδοξία. Αποδεσμευμένος από κάθε ηθικό φραγμό, ο Δον Ζουάν επιδίδεται σε ένα εμπόριο ελπίδας, προσφέροντας τον εύκολο δρόμο προς την ευτυχία σε κάθε ακόλουθό του. Έτσι, γίνεται ένας καθοδηγητής χωρίς ηθικό πυρήνα, ένας έμπορος ονείρων που υπόσχεται ελευθερία χωρίς όρια, αδυνατώντας όμως να προβλέψει τις καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει η ρηχότητα των διδαχών του.

Σε αυτή την ανατρεπτική νέα προσέγγιση του Δον Ζουάν, συμπράττει μία σπουδαία ομάδα συνεργατών: Ο Αλέξανδρος Κούρος υπογράφει τη μουσική της παράστασης που ερμηνεύεται ζωντανά επί σκηνής, σε στίχους του Πάνου Βλάχου. Τα σκηνικά αναλαμβάνει ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης και τα κοστούμια η Ματίνα Μέγκλα. Την κίνηση επιμελείται η Παναγιώτα Καλλιμάνη και τους φωτισμούς σχεδιάζει η Βαλεντίνα Ταμιωλάκη.

Ταυτότητα Παράστασης

Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου
Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης
Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα
Μουσική: Αλέξανδρος Κούρος
Στίχοι: Πάνος Βλάχος
Κίνηση: Παναγιώτα Καλλιμάνη
Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη
Βοηθός σκηνοθέτη: Τζέσικα Κουρτέση
Βοηθός σκηνογράφου: Άννα Σάπκα
Βοηθός Μουσικού: Βασίλης Γκορίτσας
Graphic Design: Γκέλυ Καλαμπάκα
Δημόσιες Σχέσεις & Επικοινωνία: Όλγα Παυλάτου
Social Media: Renegade Media
Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη