Γιατί υπάρχει σιωπή της Μαρίας Καρυστιανού για τα Ευρωπαϊκά κονδύλια και τα έργα που δεν έγιναν;;

Γιατί υπάρχει σιωπή της Μαρίας Καρυστιανού για τα Ευρωπαϊκά κονδύλια και τα έργα που δεν έγιναν;;

Ποιος η ποια πολιτικός ΤΕΛΙΚΑ θα ενδιαφερθεί για τα έργα που κοστίζουν ανθρώπινες ζωές ;;
Τα τελευταία χρόνια, η δημόσια συζήτηση γύρω από τα ευρωπαϊκά κονδύλια που κατευθύνθηκαν στην Ελλάδα και τα έργα που είτε καθυστέρησαν είτε δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, έχει επανέλθει δυναμικά.
Πρόκειται για δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία θεωρητικά προορίζονταν για αναβάθμιση υποδομών, ανάπτυξη, εκσυγχρονισμό του κράτους και βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Ωστόσο, μεγάλο μέρος αυτών των πόρων φαίνεται να χάθηκε μέσα σε ένα πλέγμα γραφειοκρατίας, κακοδιαχείρισης, κακών σχεδιασμών και, σε αρκετές περιπτώσεις, πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αρκετοί αναρωτιούνται γιατί η Μαρία Καρυστιανού, μια φωνή που έχει αποκτήσει ισχυρή δημόσια παρουσία, δεν έχει τοποθετηθεί ουσιαστικά για το ζήτημα των ευρωπαϊκών κονδυλίων και των έργων που δεν υλοποιήθηκαν.
Τα παιδιά που χάθηκαν στα ΤΕΜΠΗ δεν αφορούσε ένα τέτοιο έργο ;;
Γιατί επικεντρώνεται μέχρι τώρα άλλου η Μαρία Καρυστιανού;;
Μέχρι σήμερα, η δημόσια παρέμβαση της Μαρίας Καρυστιανού φαίνεται να εστιάζει κυρίως σε ζητήματα θεσμικής διαφάνειας, κοινωνικής δικαιοσύνης και λογοδοσίας, δίνοντας έμφαση στις ανθρώπινες διαστάσεις των πολιτικών αποφάσεων. Η ρητορική της επικεντρώνεται περισσότερο σε ηθικά και κοινωνικά ζητήματα, όπως η προστασία των πολιτών, η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και η ανάδειξη παθογενειών του κρατικού μηχανισμού.
Αυτή η στρατηγική πιθανότατα δεν είναι τυχαία. Αντί να ανοίξει ένα ιδιαίτερα τεχνικό και σύνθετο πεδίο, όπως είναι η διαχείριση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, επιλέγει να επικεντρωθεί σε πιο άμεσα κατανοητά και συναισθηματικά φορτισμένα θέματα, που αγγίζουν ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.
Γιατί αποφεύγεται το θέμα των ευρωπαϊκών κονδυλίων ;;
Προφανώς είναι μεγάλα συμφέροντα, εκεί είναι και το ζουμί αν θέλει την ΑΛΛΑΓΗ η όχι η Μαρία Καρυστιανού για την κοινωνία η έχει μόνο προσωπικές επιδιώξεις .
Το ζήτημα των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα και πολιτικά ευαίσθητα θέματα στην ελληνική πραγματικότητα. Περιλαμβάνει δεκάδες επιχειρησιακά προγράμματα, διαφορετικές κυβερνήσεις, ευρωπαϊκούς θεσμούς, τοπική αυτοδιοίκηση και ιδιωτικούς φορείς.
Η ανάδειξη ευθυνών δεν είναι απλή υπόθεση, καθώς οι ευθύνες είναι συχνά διαχρονικές και διακομματικές.
Επιπλέον, η δημόσια συζήτηση γύρω από τα «χαμένα κονδύλια» απαιτεί τεχνική τεκμηρίωση, πρόσβαση σε στοιχεία και βαθιά γνώση των μηχανισμών χρηματοδότησης.
Χωρίς αυτά, κάθε παρέμβαση κινδυνεύει να χαρακτηριστεί λαϊκιστική ή πρόχειρη, γεγονός που ενδεχομένως επιδιώκει να αποφύγει η Μαρία Καρυστιανού .
Τα έργα που δεν έγιναν και το πραγματικό κόστος
Τα έργα που δεν υλοποιήθηκαν δεν είναι απλώς χαμένες ευκαιρίες. Είναι χαμένες θέσεις εργασίας, χαμένες υποδομές, χαμένη ανάπτυξη. Από σιδηροδρομικά δίκτυα και οδικές συνδέσεις, μέχρι ψηφιακές υπηρεσίες και έργα υγείας, η μη απορρόφηση ή η κακή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων έχει αφήσει πίσω της ένα βαθύ αναπτυξιακό κενό.
Το κόστος δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και κοινωνικό: διευρύνει τις ανισότητες, ενισχύει τη δυσπιστία προς το πολιτικό σύστημα και καλλιεργεί την αίσθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει ουσιαστικά.
Η ανάγκη για ουσιαστικό δημόσιο διάλογο ανεξαρτήτως της στάσης της Μαρίας Καρυστιανού, το θέμα των ευρωπαϊκών κονδυλίων και των έργων που δεν έγιναν πρέπει να βρεθεί στο επίκεντρο ενός σοβαρού και τεκμηριωμένου δημόσιου διαλόγου. Όχι με όρους στείρας αντιπαράθεσης, αλλά με στόχο τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και τη βελτίωση των μηχανισμών διαχείρισης.
Σίγουρα η Ευρωπαϊκή Ένωση αν δείξει δείγματα ηθικής ή Μαρία Καρυστιανού για τις σπατάλες θα την υποστήριξη γιατί μην γελιομαστε τα τελευταία 6 χρόνια πέρασε το μεγαλύτερο πακέτο Ευρωπαϊκών κονδυλίων και η κοινωνία είδε ελάχιστα, ούτε φράγματα, ούτε δρόμοι, ούτε σύγχρονες συγκοινωνίες...πολλές ανεμογεννήτριες και ανύπαρκτα δασικά μονοπάτια και σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει μόνο ένα ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ χωρίς έργο .
Η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη από απαντήσεις. Ποιοι αποφάσισαν, ποιοι υλοποίησαν, ποιοι απέτυχαν και –κυρίως– πώς θα διασφαλιστεί ότι τα επόμενα κονδύλια δεν θα ακολουθήσουν την ίδια πορεία.
Η μέχρι τώρα σιωπή της Μαρίας Καρυστιανού γύρω από τα ευρωπαϊκά κονδύλια δεν αφορά μόνο την ίδια αλλά αφορά πολλά πολιτικά πρόσωπα .
Είναι μια συλλογική αποτυχία πολιτικού και θεσμικού χαρακτήρα. Αν η δημόσια συζήτηση παραμείνει εστιασμένη αποκλειστικά σε επιμέρους πτυχές της πολιτικής ζωής, τότε το ουσιαστικό πρόβλημα —η κακοδιαχείριση των τεράστιων αναπτυξιακών πόρων— θα συνεχίσει να διαιωνίζεται.
Και μαζί του, θα διαιωνίζεται και η χαμένη ευκαιρία της χώρας για πραγματική πρόοδο.
Το συμπέρασμα είναι ότι αν η Μαρία Καρυστιανού οδηγηθεί σε ένα κόμμα Πατρίς, θρησκεία οικογένεια με δεξιές μειοψηφίες χωρίς να θέλει να λύση τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας θα είναι ένας πολιτικός εξευτελισμός για την ίδια που φυσικά νομίζουμε ότι δεν το θέλει .
Ας τα σκεφτεί λοιπόν όλα με ποιους μιλάει και ποιοι την κατευθύνουν επικοινωνιακά .
Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
SerTakis


from PRESS-GR | Ειδήσεις, Αποκαλύψεις και Σχόλια Χωρίς Φίλτρο https://ift.tt/LHamVt3
via IFTTT