Γεγονότα γραμμένα αληθινά και όχι αριστερά…
Λαμία – Δομοκός 1949: Πεσόντες υπέρ Πίστεως και Πατρίδος.
Σαν σήμερα, στις 28 Απριλίου 1949, η ελληνική γη ποτίστηκε για ακόμη μία φορά με το αίμα νέων ανδρών που δεν πρόλαβαν να ζήσουν όσα ονειρεύτηκαν. Στο 13ο χιλιόμετρο του δρόμου Λαμίας – Δομοκού, εκεί όπου η άσφαλτος στενάζει κάτω από το βάρος βιαστικών οδηγών, φορτωμένων με τη δική τους καθημερινότητα, η ιστορία θα χαράξει μια ανεξίτηλη σελίδα θυσίας και καθήκοντος.
Ήταν οι μέρες που η Ελλάδα στροβιλιζόταν στη δίνη της κομμουνιστικής ανταρσίας, και στην κορύφωση του αδελφοκτόνου σπαραγμού. Η Ελληνική ύπαιθρος είχε μετατραπεί σε πεδίο σφοδρών και ανελέητων συγκρούσεων, βυθίζοντας τις τοπικές κοινωνίες σε ένα καθεστώς διαρκούς φόβου και ανασφάλειας. Οι συνεχείς επιθέσεις των ανταρτών του Δ.Σ.Ε. (Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος) σε πόλεις και χωριά απειλούσαν ευθέως τη συνοχή και την ασφάλεια της πατρίδας. Σε κάθε δρόμο, σε κάθε πέρασμα, σε κάθε γεφύρι, παραμόνευε ο θάνατος.
Μέσα σε αυτή τη δίνη, ένα στρατιωτικό όχημα της 825 Μ.Λ.Μ. (Μικτός Λόχος Μεταφορών), ξεκίνησε από τη Λαμία με προορισμό τον Δομοκό, μεταφέροντας δεκαπέντε στρατιώτες και εθνοφύλακες που επρόκειτο να ενισχύσουν τη φρουρά της πόλης.
Νέα παλικάρια, σε διατεταγμένη υπηρεσία, με όλη τη ζωή μπροστά τους, δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους. Ένας εκρηκτικός μηχανισμός, που είχε τοποθετηθεί με δολιότητα και δεξιοτεχνία στο μικρό γεφυράκι του δρόμου, από τους αντάρτες του Δ.Σ.Ε., ανατίναξε το διερχόμενο όχημα, σβήνοντας επτά νέες ζωές και τραυματίζοντας τους υπόλοιπους οκτώ επιβαίνοντες.
Τα ονόματα των πεσόντων, οι οποίοι έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος, είναι τα εξής:
🔴Στρατιώτης Κουτσής Πέτρος του Αθανασίου, γεννηθείς στη Λαμία Φθιώτιδας το 1921.
🔴Στρατιώτης Κολοκύθας Αθανάσιος του Παναγιώτη, γεννηθείς στη Στρώμνη Παρνασσίδας το 1929.
🔴Στρατιώτης Σαΐτης Νικόλαος του Χρήστου, γεννηθείς στο Μικρολείβαδο Δομοκού το 1925.
🔴Στρατιώτης Γεωργίου Κωνσταντίνος του Στυλιανού, γεννηθείς στη Ρεντίνα Καρδίτσας το 1923.
🔴Στρατιώτης Ντούσικος Παντελής του Ηλία, γεννηθείς στη Φουρνά Ευρυτανίας το 1928.
🔴Γεωργίου Αθανάσιος του Νικολάου, γεννηθείς στα Πετράλωνα Ευρυτανίας το 1928.
🔴Στρατιώτης Πέτρου Δημήτριος του Δημητρίου, γεννηθείς στο Σύρτζι Θηβών το 1924.
Στον τόπο της τραγωδίας, το έτος 2000, γονείς και συγγενείς των αδικοχαμένων στρατιωτών ύψωσαν μια μαρμάρινη στήλη, ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη τους. Η μαρμάρινη αυτή στήλη, όσο λιτή κι αν είναι, δεν αποτελεί απλώς ένα κομμάτι πέτρας. Είναι σύμβολο αναγνώρισης της θυσίας τους και μια ζωντανή μαρτυρία ότι η προάσπιση της Πατρίδας, μέσα σε εκείνη την αδελφοκτόνο σύγκρουση, δεν υπήρξε ποτέ αυτονόητη ούτε χαρίστηκε. Αντίθετα, κατακτήθηκε μέσα από σκληρό αγώνα, αυταπάρνηση και μεγάλες απώλειες, πληρωμένες με το αίμα ανθρώπων που στάθηκαν όρθιοι απέναντι σε ιδεολογίες οι οποίες, στο όνομα ενός δήθεν δίκαιου κόσμου, οδήγησαν στην ισοπέδωση αξιών, παραδόσεων και ανθρώπινων ζωών, βυθίζοντας τον τόπο σε έναν αδελφοκτόνο εμφύλιο, του οποίου οι πληγές, ακόμη και δεκαετίες αργότερα, παρέμεναν ανοιχτές και ανεπούλωτες.
Γι’ αυτό, καθήκον των ζωντανών είναι να θυμούνται, να τιμούν και να διαφυλάσσουν όσα κερδήθηκαν με τόσο βαρύ τίμημα, ώστε να μην επιτραπεί ποτέ ξανά σε ιδέες που γεννούν ανελευθερία και διχασμό να ριζώσουν σε αυτόν τον τόπο.
Αιωνία τους η μνήμη.