Η παράσταση «Όστια – Αυτό είναι το σώμα μου», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Αντρέα Μαντά, με τη Λουκία Μιχαλοπούλου επί σκηνής, αντλεί έμπνευση από τη ζωή και το πολυσχιδές έργο του Πιερ Πάολο Παζολίνι και προτείνει μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του ποιητικού του σύμπαντος. Πρόκειται για μια λιτή αλλά πυκνή θεατρική σύνθεση, όπου ο λόγος, η εικόνα και το σώμα συνυπάρχουν, αναδεικνύοντας τη βαθιά σχέση ανάμεσα στην ποίηση και τη σκηνική δράση.
Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκονται πέντε γυναικείες μορφές — Μαρία, Μάμα Ρόμα, Ιοκάστη, Εμίλια, η υπηρέτρια, Μήδεια — που υποδύεται η Λουκία Μιχαλοπούλου, με το κείμενο και τη σκηνοθεσία του Αντρέα Μαντά. Μια παράσταση που εστιάζει σε ό,τι έχει να κάνει με τις ρίζες των ανθρώπων, ατομικά και συλλογικά: Τι συνδέει αυτές τις γυναίκες μεταξύ τους; Ένας πατέρας. Το ίδιο χώμα. Είναι, στην ουσία, το ίδιο πρόσωπο.
Θα μπορούσαν να είναι όλες τους η Σουζάνα, η μάνα του Παζολίνι.
Στο έργο του, οι ηρωίδες του Παζολίνι δεν ήταν ποτέ εξαρχής “ώριμες” αλλά “μαθητευόμενες”, που πριν μπουν για τα καλά στην περιπλάνηση περνούσαν από ένα στάδιο μύησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το τέλος τις έβρισκε πιο πεφωτισμένες. Στις καλειδοσκοπικές πορείες τους μετέφεραν λιοντάρια και βουνά, κλαμένη αγάπη, τη στάχτη της ηδονής, απατηλή ελπίδα, ατέρμονη. Το όνειρο. Αυτήν την πρόγευση θανάτου. Χαραυγές και ηλιοβασιλέματα.