Αλασάκης, Τίνος (1940, Φαρκαδόνα Τρικάλων)

Ο Ηλίας Κατσάνος γεννήθηκε στη Φαρκαδόνα Τρικάλων το 1940. Μετά τις γυμνασιακές του σπουδές ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Κατά διαστήματα εργάστηκε και στους Δήμους Τρικάλων και Φαρκαδόνας. Το 1965 μετά από επιτυχείς εξετάσεις διορίστηκε στο Ι.Κ.Α. Λάρισας, απ' όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 1990. Είναι έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών. Διαμένει μόνιμα στη Λάρισα. Με τη λογοτεχνία άρχισε ν' ασχολείται σε ηλικία 17 ετών, μαθητής Γυμνασίου. Από τότε και μέχρι σήμερα δεν έπαψε να γράφει και να δημοσιεύει συνεχώς ποιήματα, χρονογραφήματα, στοχασμούς, μελέτες, καθώς και κριτικές βιβλίων. Συνεργάστηκε και συνεργάζεται με συνέπεια και υπευθυνότητα με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά και φιλολογικές εφημερίδες Αθηνών και επαρχίας. Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε ξένες
γλώσσες και άλλα βραβεύτηκαν. Έχει συμπεριληφθεί μέχρι σήμερα σε πολλές ποιητικές ανθολογίες, ομαδικές συλλογές, καθώς και σε εγκυκλοπαίδειες. Έκανε ομιλίες και απαγγελίες. Από το 1985 ασχολείται με τη Θεολογία. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών Θεσσαλίας, της Ένωσης Λογοτεχνών Συγγραφέων Λάρισας (Ε.ΛΟ.ΣΥ.Λ.) και της Παγκόσμιας Εταιρείας Ποιητών (W.P.S.). Έχει εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές ("Δέκα Χρόνια Τραγουδώ" Τρίκαλα 1967, "Περνώντας τις Συμπληγάδες" Λάρισα 1970, "Το Νήμα της Στάθμης" Λάρισα 1975, "Αίθουσα Ωδινών" Λάρισα 1978, "Τα Κύμβαλα" Λάρισα 1982, "Μαρτυρία Ζωής" Λάρισα 1987, κ.ά.) , δύο συλλογές χρονογραφημάτων ("Του Νου και της Καρδιάς" Λάρισα 1981, "Φωνή Βοώντος εν τη Ερήμω..." Λάρισα 1984) και ένα βιβλίο με σκέψεις, εξομολογήσεις και ποιήματα ("Ομολογία" Λάρισα 1994). Έχει ανέκδοτα πολλά κείμενα, πεζά και ποιητικά.

ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ

Είναι φορές που ουρλιάζεις στην έρημο / κι η φωνή σου βουλιάζει / βουλιάζει στη άμμο / όπως τα πόδια σου, / άλλοτε πάλι εξοστρακίζεται / στην ασπίδα του άνεμου / κι άλλοτε γίνεται μπούμερανγκ / και χτυπάει ανελέητα τα ίδια του τύμπανα.

Τότε είναι που σε ζώνει ο φόβος / τότε είναι που σ' αδράχνει η απελπισία / και μένεις μετέωρος / με το στόμα ολάνοιχτο / καταπίνοντας τις κραυγές σου.

ΖΩΑ

Είμαι ένα ζώο μιας άλλης εποχής. / Ανήκω στη συνομοταξία των φυτοφάγων ενδοστρεφών. / H τύχη μ' έφερε στη ζούγκλα του Σήμερα / να ζω παρέα με τους θανάσιμους εχθρούς μου: / ζώα σαρκοφάγα εξωστρεφή. Ολόγυρά μου σαρκάζουν και μ' απειλούν. Δείχνουν τα δόντια τους, τα κέρατα τους, χορεύουν, ξέφρενα, επιδεικτικά με πλούσιες χαίτες κι ακριβό τρίχωμα χοντρόπετσα και αδειοκέφαλα. Μοναδικά μου όπλα το ήθος και η φυγή. Στην κλειδωμένη μοναξιά μου βρίσκω ασφάλεια και ευτυχία...

ΕΡΩΤΑΣ

Σε πρωτοαντίκρυσα ένα μεσημέρι μ' ένα μάτσο ελπίδες στα χέρια σου. / Φορούσες ένα ζεστό κόκκινο αίμα με άσπρες γιρλάντες και δεν ξεχνούσες να διώχνεις τα σύννεφα κάθε φορά που έσκυβαν να σε φιλήσουν. / Περπατούσες βιαστικά καρφώνοντας ένα - ένα τα όνειρά σου στις πλάκες του πεζοδρομίου. / Σ' ακολουθούσα μετρώντας προσεχτικά τους σφυγμούς των δέντρων και τις λύπες των ανθρώπων ώσπου χάθηκες - δεν ξέρω - κι έμεινα μόνος συντροφιά μ' ένα μακρινό αγέρι φορτωμένο ερωτικά παραμύθια.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΓΟΥΛΑΤΟΥ

from ανεμουριον https://ift.tt/2tAHyq3
via IFTTT