Η Ρούλα Αλαβέρα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη (1942). Σπούδασε οικονομικά στο ΑΠΘ και στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ. Ποιήτρια. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με δημοσιεύεις ποιημάτων της σε λογοτεχνικά περιοδικά το 1963. Διετέλεσε μέλος σε επιτροπές λογοτεχνικών διαγωνισμών και οργάνωσε σημαντικές δημόσιες εκδηλώσεις γύρω από λογοτεχνικά θέματα. Μεταξύ 1989 και 1993 χρημάτισε μέλος και αντιπρόεδρος του Δ.Σ. Του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Έχει ασχοληθεί τόσο με το κρατικό όσο και με το ιδιωτικό ραδιόφωνο. Είναι από τους βασικούς συνεργάτες του περιοδικού «Νέα Πορεία». Είναι μέλος της ΕταιρείαςΣυγγραφέων.
Ποίηση 1964-1984. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 2004. Σελ.: 308. ISBN: 960-7786-30-0 / Φιλάρχαιες ξεναγήσεις. Αθήνα, Κέδρος, 2001. Σελ.: 45. ISBN: 960-04-1935-3 / Περί της δεσποτείας των πόλεων και των ονειρικών. Αθήνα, Κέδρος, 1999. Σελ.: 53. ISBN: 960-04-1638-9 / Έξη ελληνικά κεντήματα για την Αμαλία Μεγαπάνου. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1998. Σελ.: 20. ISBN: 960-7786-10-6 / Εννέα λυγμοί για τον καλό άνθρωπο από λάσπη. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1997. Σελ.: 37. / Πιθανή Αποκάλυψη-τώρα ενός Δαβίδ απροσδιόριστου. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1988. Σελ.: 30. / Υποθέσεις ενός ξόανου της παρακμής και της Καίτε Κόλλβιτς. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1986. Σελ.: 29. / Ακηδία. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1983. Σελ.: 123. / Οδοιπορικό: Σχέδιο για άσκηση. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1982. Σελ.: 20. / Dr. Τζέκυλ εΐ μίστερ Χάυντ. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1978. Σελ.: 46. / Μια ημερομηνία παλιά. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1974. Σελ.: 35. / Το κρανιοτρύπανο. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1973. Σελ.: 37. / Περί της δεσποτείας των αντιαζομένων. Θεσσαλονίκη, Νέα Πορεία, 1969. Σελ.: 44. / Πέρασμα. Θεσσαλονίκη 1964.
ΕΚΕΒΙ
ΦΙΛΑΡΧΑΙΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ (απόσπασμα)
Πρώτον έρχεται η μάσα / δεύτερη η συνουσία / τρίτο κι απαραίτητο το μποξ / τέλος να μεθάς, λέει η συμφωνία. / Κυρίως μην ξεχνάς λεφτό / πως όλα / επιτρέπονται εδώ. (Μπρεχτ)
Ο μικρός αυτός ναός λειτουργεί / επετειακά, μια φορά το χρόνο / για μιάμιση μέρα γεμίζει από φωνές, / χαρτιά, κουτιά από κόκα κόλα και μπύρες, / τα γνωστά. Μυρίζει λιβάνι και θυμίαμα / ανακατεμένα με την τσίκνα και οι πιστοί, / γίνονται ένα με τους γύφτους / και τους Αλβανούς από τα γύρω χωριά. / Τον υπόλοιπο χρόνο μένει έρημος, / αν δεν υπολογίσουμε τον κυρ Βασίλη / που από τότε που πέθανε η γυναίκα του / έρχεται κάθε μέρα και ανάβει το καντήλι. / «Στο αριστερό τοιχίο μόλις διακρίνουμε / την εικόνα του αγίου. Τι λέτε κύριε γενικέ, / θα μας εγκρίνετε την πίστωση για τη διάσωση / του εξαίρετου αυτού μικρού ναού; Είναι / ιδιαίτερα σημαντικός και μάλιστα τώρα / με τα γεγονότα που συμβαίνουνε / στην περιοχή ...» / Τι χρηματορύχος υπουργείων ! Τα κατάφερε. / Και για τρία χρόνια ο κυρ Βασίλης / τον ταΐζει με φρέσκο ολόπαχο τυρί, ψωμί / ζυμωτό και τον ποτίζει με καφέ στην ανθρακιά / και σπιτικό κρασάκι. / Μένει στο σπίτι της αδελφής του κυρ Βασίλη, / κι όσο για τους γύφτους και τους Αλβανούς / του φτιάξανε το σπίτι (υδραυλικά, πλακάκια, / τρίψιμο τα πατώματα) στην πόλη, / όπου γίνονται φιλικές, επιστημονικές συναντήσεις, / κλπ. (Κάποιος σφύριξε ότι έχει ένα δωμάτιο / στο σπίτι της μάνας του γεμάτο εικόνες, αλλά / τώρα ...) / Πάντως ξέρει, να καταδιώκει στην ατέλειωτη / σκάλα του κ. γενικού τα τέλεια μηδενικά / και σιγά σιγά τον αποδέχτηκαν όλοι. Όλοι / Τι ψυχική ανάταση ο αγώνας για τον τόπο σου! / Τι μποξέρ! Ο κύριος αρχιτέκτων με άποψη / στα πολιτιστικά, κυρίως στα βυζαντινά. / Τώρα θα πείτε ο άγιος; Τι ο άγιος; / Πού άγιος; / Ο άγιος έχει χρόνια που έσβησε, / πήρε τ' άγια του, κι έφυγε, / τι, να μας κάνει, εμάς, ο αποκεφαλισθείς;
from ανεμουριον https://ift.tt/2MXzE17
via IFTTT