ΠΑΥΛΟΣ Α' ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (1901-1964)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΨΑΣ | Ο βασιλεύς Παύλος A’ γεννήθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 1901. Ήταν τρίτος γιος του βασιλέως Κωνσταντίνου και της βασιλίσσης Σοφίας, και τέταρτο παιδί τους μετά την πριγκίπισσα Ελένη, βασίλισσα της Ρουμανίας. Ο Παύλος φοίτησε στη Σχολή Δοκίμων και κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό ως σημαιοφόρος. Συμμερίσθηκε τις περιπέτειες που ταλαιπώρησαν τους γονείς του λόγω των εσωτερικών ανωμαλιών και μετά τον θάνατο του αδελφού του Αλεξάνδρου (12 Οκτωβρίου 1920) αρνήθηκε να δεχτεί τον θρόνο που του πρόσφερε ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Ελευθέριος Βενιζέλος. Η προσφορά αυτή έγινε μέσω του Έλληνος πρεσβευτή στη Βέρνη Αλ. Αλεξανδρή, στον οποίο ο τότε πρίγκιψ Παύλος απάντησε: «Μόνο στον ελληνικό λαό απόκειται να εκλέξει τον βασιλέα του». Όταν γύρισε στην Ελλάδα μαζί με τη βασιλική οικογένεια, μετά τις εκλογές του 1920, ο Παύλος έλαβε μέρος στη Μικρασιατική εκστρατεία, υπηρετώντας ως αξιωματικός στο πολεμικό «Έλλη» που επρόκειτο να βυθισθεί μετά 18 χρόνια από ιταλική τορπίλη στο λιμάνι της Τήνου.
Φίλος του αθλητισμού

Το 1923, λίγο πριν από την ανακήρυξη της Δημοκρατίας, ο Παύλος έφυγε από την Ελλάδα με τον αδελφό του βασιλέα Γεώργιο Β’ και πήγε μαζί του στην Αγγλία. Επισκέφθηκε τότε και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ήρθε σε επαφή με τις εκεί ελληνικές κοινότητες. Ήταν πάντα φίλος του αθλητισμού και επιδόθηκε προσωπικά σε πολλά αθλήματα. Αυτός ήταν και ο λόγος που συνέβαλε αργότερα στην οργάνωση του προσκοπισμού στην Ελλάδα. Το 1935, όταν έγινε η παλινόρθωση της συνταγματικής βασιλείας, ο Παύλος, διάδοχος πλέον, ξαναγύρισε με τον Γεώργιο Β’ στην Ελλάδα και συνέχισε τη ναυτική του σταδιοδρομία ως πλοίαρχος. Το 1936, έπειτα από ειδική εκπαίδευσή του, πήρε και πτυχίο αεροπόρου.

Γάμος και εξορία

Στις 9 Ιανουαρίου 1938, ο Παύλος νυμφεύθηκε στην Αθήνα, στο ναό της Μητροπόλεως την πριγκίπισσα Φρειδερίκη-Λουίζα, κόρη του Ερνέστου-Αυγούστου, δουκός του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ, αρχηγού του βασιλικού οίκου του Αννοβέρου. Από το γάμο αυτό γεννήθηκαν η πριγκίπισσα Σοφία (2.11.1938), που έγινε βασίλισσα της Ισπανίας, ο πρίγκιψ Κωνσταντίνος (2.6.1940) που έγινε βασιλεύς της Ελλάδας και η πριγκίπισσα Ειρήνη που γεννήθηκε στις 11.4.1942 στο Καίηπ Τάουν της Νοτίου Αφρικής στη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας από τη Γερμανία. Στον αλβανικό πόλεμο, ο Παύλος, διάδοχος τότε, υπηρέτησε στο Γενικό Στρατηγείο και επισκέφθηκε πολλές φορές το μέτωπο για την εκτέλεση διαφόρων αποστολών. Τον Απρίλιο του 1941, λίγα 24ωρα πριν από την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα, ο Παύλος πήγε αεροπορικά μαζί με το βασιλέα Γεώργιο Β’ στην Κρήτη, και μετά την κατάληψή της από τους Γερμανούς κατέφυγε με τον βασιλέα και την κυβέρνηση στην Αίγυπτο. Σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, ο Παύλος επιθεωρούσε τις ελληνικές μονάδες που πολεμούσαν μαζί με τους συμμάχους. Έλαβε μέρος και στον κατά θάλασσα αγώνα, επιβαίνων του πολεμικού πλοίου «Μιαούλης». Ο Παύλος γύρισε με τον αδελφό του στην Ελλάδα στις 27 Σεπτεμβρίου 1946, και σε όλη τη διάρκεια του Εμφυλίου έμεινε κοντά στις μαχόμενες μονάδες. Μετά το θάνατο του Γεωργίου Β’, ο Παύλος ανέβηκε στο θρόνο και με τη συμπαράσταση της συζύγου του Φρειδερίκης, κατέβαλε προσπάθειες για την ανακούφιση των κατοίκων που δεινοπαθούσαν, την περίθαλψη των ορφανών του πολέμου, την ανοικοδόμηση των κατεστραμμένων χωριών, τη στέγαση των αστέγων, την περίθαλψη των τραυματιών και των αναπήρων. Αυτή την προσπάθεια τη συνέχισε ο Παύλος και ως πρόεδρος του Εθνικού Ιδρύματος.

Ρήξη με τον Καραμανλή

Όταν πέθανε ο στρατάρχης Παπάγος, που είχε ηγηθεί του Ελληνικού Συναγερμού και είχε εκλεγεί πρωθυπουργός, ο βασιλεύς Παύλος προτίμησε ως διάδοχό του τον δραστήριο υπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή, παρ’ όλο που ο Παπάγος είχε υποδείξει, λίγο πριν πεθάνει, τον Στέφανο Στεφανόπουλο, και ενώ υπήρχε κι ένας άλλος ισχυρός υποψήφιος, ο Παν. Κανελλόπουλος. Ο Παύλος δεν περίμενε να αποφασίσει ο Ελληνικός Συναγερμός για το πρόσωπο του νέου αρχηγού του, αλλά έκρινε ότι ο Καραμανλής ήταν ο πιο ενεργητικός και ο πιο ικανός από τη νέα γενιά των πολιτικών. Με τον καιρό όμως, οι σχέσεις των Ανακτόρων με τον Καραμανλή, που είχε ιδρύσει στο αναμεταξύ την ΕΡΕ, άρχισαν να κλονίζονται, λόγω της αναμίξεως στην πολιτική της βασίλισσας Φρειδερίκης, που επηρέαζε πολύ τον Παύλο. Όταν το βασιλικό ζεύγος αποφάσισε να επισκεφθεί το Λονδίνο, παρ’ όλο τον κίνδυνο που υπήρχε να γίνουν επεισόδια από τους αριστερούς, ο Καραμανλής διαφώνησε και τελικά παραιτήθηκε και αποχώρησε από την πολιτική, αφήνοντας ως αρχηγό της ΕΡΕ τον Π. Κανελλόπουλο. Ο ίδιος πήγε στο Παρίσι, όπου παρέμεινε ως το 1974. Ο Παύλος ανέθεσε τον σχηματισμό κυβέρνησης στον έμπιστό του Παν. Πιπινέλη. Στις 3 Νοεμβρίου 1963, έγιναν εκλογές από την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλ. Μαυρομιχάλη, και πρώτο κόμμα αναδείχθηκε η Ενωση Κέντρου, με μικρή διαφορά ψήφων από την ΕΡΕ. Ο Γεώργιος Παπανδρέου δεν θέλησε να στηριχτεί στην Αριστερά, αφού μάλιστα είχε διατηρήσει στην κυβέρνησή του ως υπουργούς Στρατιωτικών και Ασφαλείας τους υπηρεσιακούς της εμπιστοσύνης του βασιλέως, και προτίμησε να παραιτηθεί. Η Βουλή διαλύθηκε και προκηρύχθηκαν εκλογές για τις 16 Φεβρουαρίου 1964, υπό την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιω. Παρασκευόπουλου. Η Ενωση Κέντρου κέρδισε αυτοδύναμη πλειοψηφία και σχημάτισε κυβέρνηση. Μόλις όμως ορκίσθηκε, αποκαλύφθηκε πως ο βασιλεύς Παύλος έπασχε από ανίατη αρρώστια. Πράγματι, ο Παύλος πέθανε στις 6 Μαρτίου 1964. Το βράδυ της ίδιας μέρας ανέβηκε στο θρόνο και ορκίστηκε ο γιος του, ως Κωνσταντίνος Β’.

ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΜΨΑ
ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ
1945-1995
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
1995


from ανεμουριον https://ift.tt/2N4L3wj
via IFTTT
Από το Blogger.