ΣΤΕΠΟΚΙΡΚΟΣ Circus macrourus

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ | Από τα λιγότερο συνηθισμένα αρπακτικά, μεσαίου μεγέθους (43-48 εκ.), είναι ελαφρύ και ευέλικτο στο πέταγμα. Στη χώρα μας ο Στεπόκιρκος είναι περαστικός, κυρίως τον Απρίλιο και τον Οκτώβριο και τον συναντούμε συνήθως σε πεδινά μέρη με υγρολίβαδα και σε υγροτόπους. Το αρσενικό έχει πολύ απαλό γκρι χρωματισμό με μαύρες τις άκρες των φτερούγων. Μπορεί εύκολα να μπερδευτεί με ... γλάρο, εξαιτίας του χρώματος, του μεγέθους του αλλά και του τρόπου που πετάει, συνήθως χαμηλά με αραιά φτεροκοπήματα και μακριά κυματιστά αερογλιστρήματα, με τις φτερούγες σε σχήμα ανοιχτού V. Ο αρσενικός Στεπόκιρκος μοιάζει, επίσης, με τον αρσενικό Βαλτόκιρκο και Λιβαδόκιρκο. Το θηλυκό είναι γενικά καφετί, πιο σκούρο στην πλάτη, με ανοιχτό-χρωμοραβδωτό στήθος και κοιλιά και ξεχωρίζει με πολύ μεγάλη δυσκολία από τα θηλυκά των άλλων ειδών κίρκων.
Ο Στεπόκιρκος τρέφεται με βατράχια, σαύρες, μικρά θηλαστικά, μεγάλα έντομα που τα πιάνει εφορμώντας από χαμηλό ύψος. Παρά το σχετικά μεγάλο μέγεθος του, είναι προσαρμοσμένος να πιάνει μικρά θηράματα. Η φωνή του είναι ένα κλαψιάρικο και διαπεραστικό «κεκ-κεκ-κεκ» σαν του Λιβαδόκιρκου ενώ το θηλυκό αφήνει ένα χαρακτηριστικό «πρι-πρι-πρι-πρι». Φωλιάζει τέλος άνοιξης και αρχές καλοκαιριού στις ανοιχτές στέπες της Ανατολικής Ευρώπης. Στήνει τη φωλιά του στο έδαφος, χρησιμοποιώντας χορτάρια και γεννάει 4-5 αβγά που κλωσσάει το θηλυκό επί 29-30 μέρες. Τα μικρά δέχονται τις φροντίδες και των δύο γονιών και κάνουν τις πρώτες τους πτήσεις μόλις συμπληρώσουν 34-35 μέρες ζωής. Ο Στεπόκιρκος ξεχειμωνιάζει στις ανοιχτές σαβάνες της Ανατολικής Αφρικής και της Ινδίας.


from ανεμουριον https://ift.tt/32wY4US
via IFTTT
Από το Blogger.